WOFF2 naar TTF omzetten

Het is een leveringscontainer, geen lettertypeformaat in de zin waarop een besturingssysteem het woord gebruikt. Windows, macOS en Linux installeren sfnt-bestanden — TTF en OTF — en geen van drieën heeft een handler voor de gecomprimeerde webwikkel.

Uitpakken is geen omweg of downgrade. De WOFF2 is gemaakt van een sfnt-lettertype, en de omzetting produceert dat lettertype opnieuw: dezelfde contouren, dezelfde tekenset, dezelfde metrieken, dezelfde functietabellen.

Een lettertype bevat een van twee soorten curven. Kwadratische curven horen bij een glyf-tabel en horen bij TrueType; kubieke PostScript-curven horen bij een CFF-tabel en horen bij OpenType. Beide passen in een WOFF2, en de extensie van het webbestand zegt niets over wat erin zit.

Dus kijkt de omzetter. Bevat het lettertype CFF-contouren en werd TTF gevraagd, dan stopt ze en zegt dat — dit lettertype bevat PostScript-contouren (CFF), dus uitpakken levert een OTF op in plaats van een TTF — in plaats van een bestand te schrijven waarvan de extensie de inhoud verkeerd beschrijft.

Op Windows dubbelklik je het bestand en kies je Installeren, of sleep je het naar het Lettertypen-paneel in Instellingen. Installeren voor elke gebruiker vraagt beheerdersrechten; voor jezelf niet en is meestal genoeg. Op macOS dubbelklik je en laat je Font Book het toevoegen.

Eén regel geldt overal: applicaties lezen de lettertypelijst bij het opstarten. Een lettertype geïnstalleerd terwijl je tekstverwerker of ontwerpprogramma al open staat verschijnt pas in het menu na een herstart van dat programma.

Webfonts zijn vrijwel altijd subset, want een lettertype terugbrengen tot de tekens die een site daadwerkelijk zet is waar bijna alle besparing op paginagewicht vandaan komt. Een bestand voorbereid voor een Engelstalige site bevat vaak alleen basis-Latijn en wat leestekens.

De uitgepakte TTF erft dat exact. Typ een naam met een accent, een eurosymbool of een Griekse letter en je krijgt een leeg vierkantje, want het teken zit niet in het bestand en heeft er nooit ingezeten.

Applicaties tonen de familienaam die opgeslagen staat in de eigen naamtabel van het lettertype, niet de bestandsnaam. Voorbereidende tools herschrijven die naam routinematig — een kitgenerator stempelt vrolijk iets als "brandsans-webfont" in het bestand.

Het is cosmetisch, en te corrigeren in een lettertype-editor als je er langer mee moet leven. Het telt meer als twee bestanden dezelfde familienaam claimen, wat de reden is dat een document tussen twee subtiel verschillende versies kan wisselen.

Eenmaal geïnstalleerd gedraagt de TTF zich als elk ander desktoplettertype: het verschijnt in de lettertypemenu’s van tekstverwerkers, rekenbladen, presentatietools en beeldbewerkers, en kan op elke grootte gebruikt worden.

De voorbehouden zijn de gewone. Een document delen dat het gebruikt betekent dat de ontvanger het lettertype ook nodig heeft, anders herformatteert de opmaak naar een vervanger — het insluiten in het bestand, waar de applicatie dat ondersteunt, is zelf weer een licentievraag.

Elk webfont is een downloadbaar bestand, want zo rendert een browser het. Dat je een kopie hebt bewijst dus niets over of je hem mag gebruiken, en het gemak van de omzetting is geen bewijs dat het toegestaan is.

Commerciële weblicenties worden doorgaans uitgegeven voor een genoemd domein en een bandbreedte aan maandelijkse paginaweergaven, en strekken zich niet uit tot het installeren van het lettertype op de machine van een ontwerper — dat is de desktoplicentie, apart verkocht.

TrueType-lettertypen kunnen hinting dragen — een klein programma per glyf dat de renderer vertelt hoe de contour bij kleine formaten te verschuiven zodat stammen op hele pixels landen. Die instructies reizen ongewijzigd door de WOFF2-wikkel.

Of dat iets is hangt van het lettertype af. Hinting is aanzienlijk handwerk, veel moderne releases dragen er weinig van, en sommige subsetters strippen het om bytes te besparen. macOS negeert hinting volledig.

Het werk gebeurt door fontTools op onze server, want er is geen browserversie van. Het bestand reist over een versleutelde verbinding, wordt omgezet in een geïsoleerde omgeving, en de werkmap wordt verwijderd zodra de taak eindigt. De gratis laag is 25 MB per bestand en 100 serveromzettingen per dag.

Twee dingen doet ze niet. Ze verandert geen PostScript-contouren naar TrueType-contouren — dat is elke glyf opnieuw tekenen in plaats van een container herpakken. En ze leest geen bestand dat geen lettertype is: een stylesheet of foutpagina met een .woff2-extensie wordt gemeld als onleesbaar.