JXL naar PDF omzetten

Deze omzetting gaat bijna nooit om de afbeelding zelf. Het gaat om het systeem aan de andere kant: een schadeportaal, een inschrijfformulier, een declaratietool, een archiefsysteem, het uploadformulier van een drukkerij. Die systemen accepteren PDF omdat het gegarandeerd hetzelfde scherm oplevert bij hen als bij jou, en velen accepteren niets anders.

JPEG XL zit aan het andere eind van dat spectrum: nichebestand met wisselende browserondersteuning, en geen uploadformulier ter wereld heeft .jxl op de lijst met toegestane bestandstypen staan. Door de afbeelding in een PDF te wrappen omzeil je de hele vraag of de ontvanger het formaat kan lezen — je stuurt een document met de afbeelding er al op getekend.

Een PDF houdt geen willekeurig afbeeldingsformaat vast. Een JPEG of PNG gaat rechtstreeks en ongewijzigd het document in; een JPEG XL kan die weg niet volgen, want niets in de PDF-specificatie kent dat formaat. Het wordt dus gedecodeerd naar pixels en opnieuw gecodeerd als PNG op weg naar binnen.

Het gevolg is de moeite van het weten waard: er gaat niets verloren, en het bestand wordt aanzienlijk groter. PNG bewaart elke pixel exact, wat op een foto betekent dat elke korrel ruis wordt bewaard — precies wat JPEG XL niet hoeft te doen. Een PDF van een foto is soms een veelvoud groter dan het bronbestand. Gaat het alleen om bekijken, zet de JXL dan eerst om naar JPG en pas daarna naar PDF voor een veel kleiner document.

Passend bij afbeelding is de standaard en betekent precies wat het zegt: de pagina wordt exact zo groot als de afbeelding, zonder witrand en zonder gokken naar een papierformaat voor iets dat nooit geprint gaat worden.

Er zit één addertje onder het gras. PDF meet in punten van 1/72 inch en het passend-formaat vertaalt één pixel naar één punt, dus een foto van 4032 pixels breed geeft een pagina van ruim anderhalve meter breed. Op scherm merk je daar niets van, maar een printvoorbeeld toont een pagina zo groot als een deur. Daarom bestaan A4 en Letter, en daarom kies je die zodra er een printer aan te pas komt.

De margeregeling voegt ruimte toe rondom de afbeelding. Bij een vast papierformaat komt die ruimte uit de afbeelding zelf, die wordt verkleind om erin te passen; bij passend-formaat groeit juist de pagina, omdat er geen vaste grens is waar de marge in kan snijden.

Oriëntatie geldt voor A4 en Letter en wordt genegeerd bij passend-formaat, dat zijn vorm van de afbeelding overneemt. Automatisch laat de pagina staand, wat een formulier verwacht. Kies bewust liggend bij een brede afbeelding die geprint gaat worden, anders belandt een panorama als een dunne strook op een staand vel met veel onbenutte ruimte.

De afbeelding wordt verkleind om binnen de marges te passen, maar nooit vergroot. Is de JPEG XL 400 pixels breed en de pagina A4, dan staat hij op eigen formaat midden op het vel in plaats van uitgerekt over de hele breedte — vergroten maakt van een scherp logo een wazig logo, en dat oogt nooit gewenst.

Een kleine bron levert dus een kleine afbeelding op een groot vel op, en dat is de juiste uitkomst, geen fout. Wil je dat de afbeelding het vel echt vult, verander dan de afbeelding: vergroot hem in een beeldbewerker waar je de interpolatie kunt kiezen, of ga terug naar de bron en exporteer opnieuw op een groter formaat.

Een PDF die zo ontstaat bevat één ding: een afbeelding op een pagina. Is de JPEG XL een gescande brief, een gefotografeerd bonnetje of een schermafbeelding van een factuur, dan blijft de tekst erin gewoon pixels.

Dat is vaak prima — een mens gaat ernaar kijken, en de afbeelding is het bewijsstuk. Het werkt niet wanneer het ontvangende systeem ingediende documenten doorzoekt, of wanneer je dit bestand over twee jaar terug moet vinden op de inhoud. Moeten de woorden eruit, laat de afbeelding dan eerst door tekstherkenning gaan.

Elke omzetting levert een PDF van één pagina met één afbeelding op. Twintig JPEG XL-bestanden neerzetten geeft twintig PDF’s, geen document van twintig pagina’s, en er is geen stap om de volgorde te bepalen omdat er geen volgorde is.

Moet het één document worden, dan is dat samenvoegen, en dat hoort bij een PDF-tool, niet bij een afbeeldingsconverter. Eerst converteren en daarna samenvoegen is twee stappen en levert een beter resultaat op dan een converter die raadt naar de volgorde op basis van bestandsnamen.

De JPEG XL-decoder en de PDF-schrijver zijn WebAssembly en JavaScript die op verzoek in dit tabblad worden geladen. De afbeelding wordt van je schijf gelezen, in het geheugen gedecodeerd, in een document getekend en als download teruggegeven. Er gaat geen verzoek uit dat de afbeelding of de klaargemaakte PDF meeneemt.

Dat weegt hier zwaarder dan bij de meeste omzettingen, gezien wat mensen naar PDF converteren. De afbeeldingen die in een schadeportaal of archiefsysteem terechtkomen zijn loonstroken, medische brieven, paspoorten, facturen en ondertekende formulieren — precies de categorie waar "we verwijderen het na een uur" een belofte is die je liever niet nodig hebt.