TIFF naar ICO omzetten

Het gat tussen de twee uiteinden van deze omzetting is groter dan bij elke andere iconenpagina. Een logo aangeleverd voor druk is doorgaans 300 dpi en duizenden pixels breed, op een royale marge, vaak met een tagline eronder gezet. Een icoon is hooguit 256 pixels en wordt meestal op 16 of 32 bekeken.

Schalen lost het pixelaantal op en niets aan de compositie. Een merk dat prachtig leest op briefpapier wordt een grijze vlek op 32 pixels als het een tagline bevat. Snijd de TIFF bij tot alleen het symbool voordat je omzet, en het resultaat wordt een herkenbaar icoon in plaats van een getrouwe miniatuur van iets onleesbaars.

Wat er ook binnenkomt, het beeld wordt geschaald zodat de langste zijde niet meer dan 256 pixels is voordat het geschreven wordt. Dat is de eigen grens van het formaat en geen beleid: de ICO-directory slaat de breedte en hoogte van elk beeld op in één byte, en 256 wordt genoteerd als nul omdat 256 niet in een byte past.

Elke grootte in het bestand wordt vervolgens gemaakt uit dat beeld van 256 pixels in één gefilterde bewerking op een vierkant canvas, dus een print-TIFF van 3.000 pixels komt niet gekarteld terug. Wat wel gebeurt is versimpeling: kenmerken smaller dan ongeveer een honderdste van de beeldbreedte middelen weg.

TIFF houdt meerdere beelden per bestand en ICO ook — daar is het formaat voor, want een goed icoonbestand draagt versies van 16, 32, 48 en 256 pixels van hetzelfde beeld zodat elke context de gewenste kan pakken.

De TIFF-lezer pakt pagina één en stopt, dus een meerpagina-bestand verliest stilletjes alles daarna — controleer op welke pagina het logo staat voordat je een merkenpakket omzet. De ICO-schrijver doet juist het omgekeerde: één directoryregel per grootte, standaard drie op 48, 32 en 16 pixels, elk een eigen PNG.

Een ICO kan ruwe bitmaps of PNG’s bevatten, en deze bevat een PNG per grootte. Dat is de moderne conventie, ze levert een bestand op dat een fractie is van het ruwe-bitmap-alternatief, en ze brengt een echt 8-bit alfakanaal mee — dus een logo uitgesneden uit zijn achtergrond blijft uitgesneden.

Dit is de sterkste reden om een logo in plaats van een foto om te zetten naar een icoon. Een favicon staat op wat voor kleur de tabbalk van de browser ook heeft, en die verandert tussen licht en donker thema; een merk op een ondoorzichtig wit vierkant oogt als een fout in donkere modus.

Een drukwerk-TIFF is vaak CMYK met een ICC-profiel eraan vast, en die combinatie maakt het drukbaar. De lezer hier zet CMYK om naar schermkleur met een vaste formule in plaats van via het profiel, dus het icoon is herkenbaar het merk en niet exact — meestal iets platter waar het profiel de diepe tinten zou hebben opgetild.

Voor een tabbladicoontje van 32 pixels merkt niemand het. Voor een merk waar kleur het bezit is, loont het de omzetting netjes te doen: open de TIFF in Photoshop, Affinity of GIMP, zet om naar sRGB met het juiste profiel, exporteer een RGB-kopie en breng die hier binnen.

Zestien bits per kanaal worden teruggebracht naar acht door de hoge byte te houden, onzichtbaar op iconengrootte. Lagen worden platgeslagen tot de samenstelling. EXIF, XMP, IPTC en elk ICC-profiel vallen weg, want elke beeldomzetting hier decodeert naar ruwe pixels en codeert opnieuw.

De omvang daalt navenant en fors. De eigen voorbeelden van 480 bij 320 op deze site zijn 615.400 bytes als TIFF, en een icoon van drukwerk landt in eencijferige kilobytes omdat het een paar honderd pixels PNG is achter een klein directorytje.

Voor een website zet hem in de root als /favicon.ico. Browsers vragen dat pad op, of er nu iets in de markup naar verwijst of niet, en een 404 ervoor is een van de vaakste regels in een serverlog.

Voor een Windows-snelkoppeling: rechtsklik de snelkoppeling, kies Eigenschappen, dan Pictogram wijzigen, en wijs naar het bestand. Voor een applicatie wil de buildtool meestal een meervoudige-grootte ICO — kies "Alle gangbare groottes" en het krijgt er een, 256 tot en met 16.

Bestaat het merk ook als vector — een SVG, een EPS, een AI-bestand in hetzelfde merkenpakket — gebruik die dan in plaats daarvan. Vectorbeeld wordt gerenderd in plaats van geresampled onderweg, dus de randen worden eenmaal geanti-aliast in plaats van tweemaal, en het omzeilt het CMYK-probleem helemaal.

Is het doel eigenlijk geen icoon, dan zijn de zusterpagina’s waarschijnlijker juist: TIFF naar PNG voor een logo dat in een document of dia moet met transparantie intact, TIFF naar WebP voor een webpagina.

Utif2 decodeert de TIFF, het beeld wordt geschaald en eenmaal per grootte gecodeerd als PNG, en een kop van zes bytes plus zestien bytes directory per regel wordt eromheen geschreven — allemaal in je browser, zonder upload. Dat is het waard om te vermelden, want het bestand is vrijwel altijd een logo dat iemand bezit.

De gratis grens is 100 MB per bestand, ruim boven elk drukwerklogo. Batches werken als je meerdere merken hebt om te zetten — drop een map, neem een ZIP.