WAV naar FLAC omzetten

Dit is de zeldzame omzetting zonder ruil erin. FLAC voorspelt elk sample uit de samples ervoor, slaat alleen het verschil op, en pakt dat verschil efficiënt in. Decoderen draait de voorspelling terug en reconstrueert de oorspronkelijke stroom exact — niet iets dat hetzelfde klinkt, dezelfde getallen. Een WAV van 10 MB per minuut wordt doorgaans 5 tot 6 MB per minuut.

Dat is een veel zwakker resultaat dan MP3 of Opus bereiken, en het is zwak om een reden die het waard is te begrijpen. Een verliesgevende encoder mag besluiten dat een zacht bekken achter een luide snaar onhoorbaar is en het verwijderen. FLAC mag niets besluiten; het kan alleen redundantie vinden die werkelijk aanwezig is. Vijftig procent is wat eerlijke compressie van geluid eruitziet, en alles daarboven is iemand die een deel van de opname weggooit.

De compressieverhouding is een eigenschap van de opname, niet van een instelling. Ijl, stil, voorspelbaar materiaal comprimeert flink: een onbegeleide stem, een solopiano, een veldopname van kamergeluid, een interview met één microfoon. Veertig tot vijfenveertig procent van het origineel is normaal voor dat materiaal, en spraak opgenomen in mono kan nog verder komen.

Dicht, luid, zwaar gelimiteerd materiaal comprimeert slecht. Een modern gemasterd rock- of elektronisch nummer is het grootste deel van zijn lengte tegen vol bereik geduwd, wat de voorspeller heel weinig te doen geeft, en 65 tot 70 procent is een realistisch resultaat. Ruis is het slechtste geval per definitie — echte witte ruis is oncomprimeerbaar, en een ruizige cassette-overzetting gedraagt zich meer als ruis dan als muziek.

Een FLAC-streamkop draagt een MD5 van het gedecodeerde geluid, berekend bij het coderen. Dat ene veld is het verschil tussen een kopie en een archief: jaren later kan een decoder de samples reconstrueren, ze hashen, en vergelijken, dus meldt een schijf die stilletjes een blok corrumpeerde zich in plaats van gewoon een klik af te spelen. WAV heeft geen equivalent — een bitverrotte WAV is nog steeds structureel geldig.

Dit is het argument voor FLAC dat niets met schijfruimte te maken heeft, en het is het argument dat telt voor materiaal dat je niet opnieuw kunt opnemen. Gedigitaliseerde banden, liveopnames, interviews, alles met één bron en geen tweede kopie. De omvangbesparing betaalt de migratie; de checksum is wat je eigenlijk kocht.

FLAC specificeert een maximum van acht kanalen. Dat dekt mono, stereo, quadrafonisch en 7.1, wat elke opstelling is die de meeste mensen ooit zullen bezitten. WAV gaat verder — de uitgebreide kop noemt achttien luidsprekerposities — dus heeft een echt breed multikanaals-WAV hier nergens heen. In de praktijk raakt dit ambisonisch en immersief materiaal en niet muziek, en een stereomix, een stem of een cd-rip komt er nooit bij in de buurt.

Bitdiepte wordt bepaald door de bron en niet door een instelling: de encoder schrijft 16- of 24-bits uitvoer volgens het sample-formaat dat hij krijgt. Dat is het gedrag dat je van een archiefformaat wilt, en het is de moeite waard om te contrasteren met de WAV- en AIFF-doelen op deze site, die als 16-bits PCM worden geschreven ongeacht wat erin ging.

FLAC heeft een echt metadatasysteem: benoemde tekstvelden voor titel, artiest, album en alles wat je verder verzint, plus een apart blok voor hoesillustratie. WAV heeft een optioneel INFO-blok dat heel veel recorders, editors en exportvensters helemaal nooit schrijven. Omzetten kan niet verzinnen wat de bron niet droeg, dus wordt een ongetagde WAV een ongetagde FLAC.

Het nuttige gevolg is dat dit het punt in de keten is waar taggen eindelijk blijft plakken. Tags geschreven in een FLAC reizen mee naar elke speler en elke volgende verliesvrije omzetting, wat bij een WAV nooit betrouwbaar het geval was. Gaan de bestanden een bibliotheek in, tag ze dan nu meteen in plaats van na de volgende migratie.

De omzetting bewaart wat hij krijgt, wat een garantie is over het proces en niet over het geluid. Een WAV die zelf uit een MP3 gedecodeerd werd, bevat precies wat die MP3 bevatte, en er FLAC omheen wikkelen bewaart de schade perfect. Het bestand zal verliesvrij zijn en de opname niet.

Dat telt omdat WAV het formaat is waar alles naartoe exporteert, dus is een WAV in een map geen bewijs van herkomst. Kwam een bestand van een cd, uit een recorder, of rechtstreeks uit een DAW-bounce, dan is het een master en is FLAC de juiste thuisbasis. Kwam het uit een download van onbekende oorsprong, dan levert het naar FLAC omzetten een groot bestand op met een gezaghebbend ogende extensie en niet meer informatie dan ervoor.

Cd-kwaliteit stereo is 44.100 samples per seconde van twee bytes elk over twee kanalen — 176.400 bytes elke seconde, ofwel ongeveer 10 MB per minuut, wat de muziek ook doet. Het gratis plafond hier is 100 MB per bestand, wat neerkomt op net iets minder dan tien minuten stereo voordat een bestand geweigerd wordt.

Dat is genoeg voor een lied, een stem, een spraakmemo of een scène, en niet genoeg voor een concert of een interview van twee uur. Splits een lange opname eerst in een editor, of zet de bron om met een desktopencoder; dat vooraf zeggen is nuttiger dan een drop van 900 MB laten falen nadat hij al gelezen is.

Sommige browsers bieden een FLAC-encoder via WebCodecs en sommige niet. Waar er een bestaat wordt die rechtstreeks gebruikt; waar niet, wordt de eerste keer dat je naar FLAC omzet een WebAssembly-FLAC-encoder gedownload, en nooit op een andere pagina. Dat is waarom een bezoeker die een spreadsheet omzet op deze site er niets van downloadt.

Hoe dan ook gebeurt het coderen in het tabblad, op je eigen processor, wat de enige reden is dat dit paar zonder wachtrij of account aangeboden kan worden. Je kunt het netwerktabblad tijdens een omzetting openen en kijken: de encoder komt eenmaal binnen, en het geluid gaat nergens heen.

Sleep tot honderd WAV's tegelijk naar binnen en elk wordt apart gecodeerd, en samen als ZIP teruggegeven. Dit is het gewone geval voor dit paar en geen randgeval — recorders, DAW's en rippers leveren takes, stems en tracks als sets, en niemand archiveert één bestand per keer.

Het werk is echte processortijd op je eigen machine in plaats van bandbreedte, dus is een grote partij het waard om te starten en weg te lopen. Omdat er niets geüpload wordt, zijn de enige grenzen de honderd bestanden en de 100 MB per stuk, en geen van beide is een wachtrij achter iemand anders.