AAC naar AIFF omzetten

Deze pagina is voor iemand bij een omroep, een postproductiehuis of een archief wiens leveringsspecificatie AIFF voorschrijft, terwijl het aangeleverde bestand een kaal `.aac`-bestand is — uit een export van een bureau, een opname van een stream, of de ruwe uitvoer van een encoder op de commandolijn.

Een AAC in ADTS-vorm vermeldt nergens zijn eigen duur. Een montageprogramma dat de lengte nodig heeft voordat het bestand is ingelezen, ziet daarom niets totdat de audio volledig is gedecodeerd.

Het AIFF-bestand dat hieruit ontstaat is het eerste bestand in de keten dat zijn eigen lengte vermeldt: het aantal samples wordt in het COMM-blok geschreven, zodat een montagesysteem de duur meteen uit de header haalt in plaats van de hele audio te moeten doorlopen.

Dat lost precies één probleem op — het ontbreken van een duur — en niets meer. Voor de rest verandert er niets aan wat er te horen is: wat AAC al had weggegooid, staat er niet weer in.

Het AIFF-bestand dat hier ontstaat bevat alleen een COMM-blok en een SSND-blok — de audio zelf en de basisparameters. Er is geen ruimte voor loudness-waarden, tijdcode of informatie over de opnamebron, terwijl een omroepspecificatie daar juist vaak om vraagt.

Wie die velden nodig heeft, moet ze apart aanleveren of in een later stadium toevoegen; deze omzetting voegt ze niet toe, omdat het bronbestand ze nergens bevatte om over te nemen.

AAC is lossy: eenmaal weggegooide informatie komt niet terug, hoe het bestand er daarna ook uitziet. AIFF slaat audio ongecomprimeerd op, dus het resultaat wordt aanzienlijk groter dan het AAC-bestand waarmee je begon.

Dat is een reëel nadeel om te noemen: je krijgt een bestand dat past bij de specificatie, niet een bestand dat beter klinkt. Wie kwaliteit wil terugwinnen, moet bij de oorspronkelijke, ongecomprimeerde opname zijn — die bestaat na deze stap niet alsnog.

Deze omzetting draait volledig in de browser, op de audio-encoders van het apparaat zelf. Het bestand wordt niet naar een server gestuurd; er is dus ook geen wachttijd voor een upload en geen limiet op het aantal keer per dag.

De grens ligt bij 100 MB per bestand, ruim genoeg voor de meeste losse audiobestanden uit een levering. Meerdere bestanden tegelijk slepen werkt net zo goed als één bestand: elk item krijgt een eigen voortgangsbalk.

Deze pagina bestaat naast `aac naar wav`, dat eerder voor analysewerk wordt gebruikt, en naast `mp3 naar aiff`, dat om een Mac-sessie draait. Het verschil zit in het publiek, niet in het formaat: de bytes die AIFF hier oplevert, verschillen niet wezenlijk van een WAV met dezelfde bitdiepte en sampleratio.

Kies deze omzetting specifiek wanneer een specificatie of een systeem het `.aiff`-formaat met naam noemt. Wanneer dat niet het geval is, maakt het weinig verschil welke van de twee je gebruikt.

De sampleratio en het aantal kanalen van het AAC-bestand worden overgenomen in het AIFF-bestand; er wordt niet automatisch omhoog of omlaag geresampled. Een AAC-bestand opgenomen op 44,1 kHz komt dus als 44,1 kHz AIFF terug, niet als de 48 kHz die sommige montagesystemen als standaard verwachten.

Verwacht een specificatie een andere sampleratio, dan is dat een aparte stap die deze omzetting niet uitvoert — controleer dat voordat het bestand wordt ingeleverd, in plaats van pas wanneer het systeem het weigert.

Een leveringsmap bevat zelden één bestand. Tot honderd AAC-bestanden tegelijk kunnen in dezelfde sessie worden omgezet, elk met een eigen voortgangsindicator, en het resultaat komt terug als los bestand of als ZIP zodra alles klaar is.

Omdat alles lokaal gebeurt, staat er geen wachtrij tussen jouw sessie en die van iemand anders — de snelheid hangt alleen af van het apparaat waarop je werkt.