JPG naar BMP omzetten

Deze omzetting heeft eigenlijk maar één oorzaak: een programma of apparaat dat niets anders accepteert. Industriële en laboratoriumsoftware die pixels rechtstreeks inleest. Kassa- en embedded apparatuur. Kleine displaycontrollers op een microcontroller. Oudere Windows-programma’s, en af en toe een opdracht op school die het formaat voorschrijft omdat het zo eenvoudig te lezen is.

Wat die situaties gemeen hebben, is dat er geen decoder geschreven hoeft te worden. Een BMP is een header gevolgd door rijen pixels, en code die dat leest past op een halve pagina. Dat is de enige overgebleven waarde van het formaat, en op de plekken waar het geldt is die waarde reëel.

Dat moet gezegd worden, want de bestandsgrootte suggereert het tegenovergestelde. Een JPG is lossy: bij het maken van het bestand is detail weggegooid volgens een model van wat het oog niet zou missen. Decoderen levert precies terug wat overbleef, en dat wegschrijven in een oncomprimeerde container bewaart het getrouw.

De uitvoer bevat dus dezelfde foto, artefacten inbegrepen, in een bestand dat vele malen groter is. Niets aan het formaat herstelt wat JPEG wegnam, en geen instelling verandert daar iets aan. Wat je koopt, is een bestand dat de ontvangende software wél leest.

Een BMP slaat elke pixel op als kale bytes, zonder enig coderingsschema eromheen, dus de bestandsgrootte hangt alleen af van de afmetingen — niet van wat er op de foto staat. Een foto van 3000 bij 2000 pixels is ongeveer 18 megabyte als BMP; een wit vlak van dezelfde afmetingen ook.

Dat is ongewoon als je gewend bent aan formaten waarin een eenvoudige afbeelding een klein bestand oplevert, en het verklaart waarom de enige beschikbare hendel het aantal pixels is. Het verlagen van de maximale breedte halveert of kwartiert de uitvoer echt; niets aan de inhoud doet dat.

De specificatie staat een run-length-gecodeerde vorm toe, die vlakke afbeeldingen aanzienlijk kleiner zou maken. Die wordt vrijwel nooit gebruikt, en een groot deel van de software die BMP leest implementeert die vorm niet — en dat is precies de software die om een BMP vroeg.

De platte, oncomprimeerde vorm schrijven is daarom de juiste standaard en geen beperking: het is de variant die elke lezer accepteert, wat de hele reden is dat iemand nog om dit formaat vraagt.

BMP heeft eigenlijk nergens ruimte voor. Het cameramodel, de belichtingsinstellingen, de datum en — belangrijker — de GPS-locatie die een telefoon in een JPG schrijft, hebben geen plek in het formaat, dus het omgezette bestand komt aan zonder al deze gegevens.

Dat is een verlies voor een persoonlijk archief en een voordeel voor alles wat naar een machine gaat of gepubliceerd wordt. Hoe dan ook is het beter dit vooraf te weten dan achteraf te ontdekken: als de datum en locatie ertoe doen, bewaar dan ook de JPG, want de BMP brengt ze niet terug.

Een BMP is voor het programma dat erom vroeg, en verder voor niets. Mail er een en de ontvanger krijgt een bestand dat vele malen groter is dan nodig, wat sommige mailsystemen ronduit weigeren. Zet er een op een webpagina en elke bezoeker downloadt de volledige oncomprimeerde afbeelding.

Voor alles wat een mens ontvangt, bekijkt of bewaart, is JPG het juiste bestand — en dat bestand heb je al. Zet om op het punt waar het nodig is, voer de BMP aan de software, en bewaar het origineel als het exemplaar dat verder reist.

Sleep een hele map erin en elk bestand wordt na elkaar omgezet, met behoud van de naam en alleen de extensie gewijzigd, en de resultaten komen terug als één ZIP. Omdat niets wordt geüpload, is er geen wachtrij en geen dagelijkse limiet.

De praktische beperking hier is ongewoon: BMP-uitvoer is groot, dus een batch van vijftig foto’s levert bijna een gigabyte op, en dat moet allemaal in het geheugen van je browser passen terwijl het wordt samengesteld. Voor een grote set in kleinere groepen omzetten is verstandig, iets wat de meeste omzettingen op deze site niet vereisen.

De gratis laag accepteert bestanden tot 100 MB, en de omzetting draait volledig in je browser. Voor een gewone foto komt die grens nooit in beeld — het bestand dat eruit komt is groter dan wat erin ging, niet andersom.

Wat wel oploopt, is het totaal van een batch: vijftig foto’s van elk vijf megabyte blijven ruim onder de limiet als JPG, maar leveren samen bijna een gigabyte BMP op. De limiet geldt per bestand bij binnenkomst, niet bij het resultaat, dus daar zit geen verrassing.