MP4 naar WebP omzetten

Er wordt niets aan de video zelf omgezet. Eén beeldje wordt gedecodeerd op het moment dat je opgeeft en als losse afbeelding weggeschreven; de rest van het bestand wordt gelezen en genegeerd, en het origineel blijft onaangeroerd.

Dat is de moeite waard om helder te hebben, want de extensie doet vermoeden dat het om video gaat. Dat is het niet — er is geen herencodering van de video, geen kwaliteitskeuze voor bewegend beeld, en het resultaat is één enkele foto.

Een cameraopname is één belichting met alle detail die de sensor vastlegde. Een videobeeld heeft een codering ondergaan die zijn budget besteedt waar het oog het merkt, en dat detail juist wegneemt bij beweging.

Dezelfde video levert daardoor heel verschillende beeldjes op. Een statisch shot geeft een echt scherp beeld; een camerabeweging of iets dat door het beeld loopt, draagt de wazigheid en blokvorming die al in de video zaten en pas zichtbaar worden zodra het beeld stilstaat. Niets in de omzetting veroorzaakt dat en niets erin kan het wegnemen.

Omdat de codering detail ongelijk verdeelt, telt het exacte tijdstip zwaarder dan welke instelling ook. Een halve seconde eerder of later — een moment waarop het onderwerp stilstaat in plaats van middenin een beweging — levert vaak een merkbaar beter beeld op uit dezelfde opname.

Beeldjes vlak na een montageovergang zijn ook de moeite waard: videocoderingen plaatsen doorgaans een volledig gedetailleerd sleutelbeeld bij een scèneovergang, dus het eerste beeld van een shot draagt vaak meer informatie dan de beelden erna.

Een 1080p-video levert een beeld van 1920 bij 1080 op; 4K levert 3840 bij 2160 op; een telefoonopname levert wat er is opgenomen. Er wordt niets opgeschaald, en niets verkleind tenzij je daar zelf voor kiest.

Dat is het grote voordeel ten opzichte van een schermafbeelding. Een schermafbeelding legt vast wat het scherm liet zien — geschaald naar de grootte van een venster, soms met een afspeelknop of voortgangsbalk erover — terwijl dit het beeldje rechtstreeks uit het bestand leest.

Bijna altijd is de bestemming een webpagina: een videominiatuur, een posterbeeld, een voorbeeld in een lijst, een illustratie in een artikel. WebP is bij gelijke kwaliteit meestal aanmerkelijk kleiner dan JPG, en elke huidige browser leest het.

Het houdt bovendien transparantie vast, wat telt als het beeldje later gecombineerd wordt met iets anders. Buiten een browser is WebP juist de verkeerde keuze: neem daar JPG voor een fotografisch beeldje en PNG voor een beeldje dat vooral tekst of vlakke vormen bevat, zoals een schermopname.

Een beeldje uit een schermopname bestaat vooral uit tekst, interface en vlakke kleur, en gedraagt zich eerder als een schermafbeelding dan als een foto. Lossy compressie doet het juist op dat materiaal het slechtst — tekst krijgt een waas en dunne lijnen vervagen.

Zet de kwaliteit hoog, of neem PNG in plaats daarvan. Controleer ook de eigen resolutie van de opname: een schermopname die al verkleind is opgenomen, levert nooit een scherp beeldje op, hoe je het beeld erna ook bewerkt.

De gebruikelijke klus is niet één beeldje maar meerdere — een posterbeeld, een voorbeeld bij hover, een set hoofdstukminiaturen. Ze op consistente momenten kiezen in plaats van op het oog geeft een doelbewust resultaat: het eerste beeld na elke overgang, of een vaste offset in elk onderdeel.

Bewaar de video uiteraard, en houd de gebruikte tijdstippen bij. Miniaturen op een nieuwe grootte of in een nieuw formaat opnieuw maken is dan een herhaling van een bekende stap in plaats van een zoektocht naar het beeldje dat vorig jaar goed uitkwam.

Het decoderen gebeurt in het browsertabblad op de eigen processor. Er wordt niets geüpload, dus een grote video hoeft nergens naartoe te worden gestuurd voordat er één beeldje uit gehaald kan worden — een tweegigabyte-bestand uploaden om een beeldje van veertig kilobyte terug te krijgen is geen goede ruil.

Er is geen account, geen wachtrij en geen daglimiet. De gratis laag accepteert bestanden tot honderd megabyte en honderd bestanden per keer.