MP4 naar AAC omzetten

De uitvoer is ADTS: een reeks AAC-frames, elk met een korte header voor samplerate en kanaalaantal, zonder iets eromheen. Het is de vorm die AAC aanneemt bij verzenden in plaats van bewaren — de vorm die een omroepketen, een segmenteerder of een decoder op een klein apparaat verwacht.

Een MP4 bevat dezelfde AAC-audio in een volledige container, met een index van waar elk frame zit en een header met de duur. Deze omzetting strippt die structuur weg en laat de frames over. Er verandert niets aan de audio zelf; alles verandert aan hoe software er wegwijs in raakt.

De woorden wijzen de verkeerde kant op. AAC is een codec en M4A is een bestand, en wie "de AAC uit mijn video" op een telefoon wil zetten, beschrijft eigenlijk een M4A. Dat bestand bevat dezelfde AAC-audio met een container eromheen, speelt overal af, en draagt een titel en hoesfoto.

De kale stream is alleen het juiste antwoord als iets verderop er specifiek om vraagt. Kun je niet benoemen wat erom vraagt, neem dan de M4A en lees verder — je krijgt een bestand dat overal werkt in plaats van een dat de helft van je software weigert te openen.

Geen metagegevens van welke soort dan ook. Er is nergens in een ADTS-stream plek voor een titel, artiest, album, tracknummer of hoesfoto, dus een bibliotheek die er een importeert toont alleen een bestandsnaam. Er is ook geen hoofdstuklijst en geen manier om er een toe te voegen.

En geen zoekindex. Een speler die naar de twintigste minuut van een bestand met container wil springen, leest een offset uit een tabel; bij een kale stream moet hij schatten op basis van de bitrate en scannen. Daarom lijken duren op ADTS-bestanden soms verkeerd tot het bestand helemaal is afgespeeld, en waarom doorschuiven onnauwkeurig aanvoelt.

Een ADTS-stream draagt één audiospoor, en dat is een harde eigenschap van het formaat en geen beperking van deze omzetter. Een video met een originele taal, een nasynchronisatie en commentaar levert een stream op met de eerste van die drie, en de rest is weg.

Heeft de bron er meer en heb je ze nodig, dan moet de audio in iets met ruimte: zowel M4A als Ogg houden er meerdere. Controleer wat er in het bestand zit voor je aanneemt dat het juiste spoor eruit kwam, want de verkeerde taal ontdekken een uur in een build is een dure manier om het te leren.

Zowel de MP4 als de ADTS-stream bevatten AAC, dus een rechtstreekse kopie van de frames zou in principe mogelijk zijn geweest. Deze omzetting decodeert en codeert opnieuw, wat één generatie kwaliteit kost — klein bij spraak, meetbaar bij muziek, en de moeite waard om te weten voor een bestand een master voor iets anders wordt.

Voor een leveringsstream is dat meestal niet relevant: de audio is toch al op weg om gecomprimeerd te worden voor verzending, en één extra doorgang in de gebalanceerde band verandert niets wat een luisteraar hoort. Voor iets dat bewaard blijft, is het gereedschap Audio extraheren met de M4A-optie op deze site de betere keuze, want dat kopieert de originele pakketten zonder dat er een decoder draait.

Segmenteren voor HLS, waar de audio op het punt staat in korte stukken gesneden te worden en de container alleen maar in de weg zou zitten. Embedded en automotive spelers die ADTS rechtstreeks lezen omdat een volledige MPEG-4-parser bouwen op het apparaat het nooit waard was. Testmateriaal voor een decoder, waar je frames wilt en geen structuur eromheen.

De gemeenschappelijke draad is dat iets anders later de structuur oplegt. Een kale stream is een tussenproduct, geen eindbestemming, en het als eindbestemming behandelen is hoe je met een map bestanden eindigt die niets indexeert.

Drie banden, standaard gebalanceerd, opgelost door de encoder tot een bitrate passend bij AAC. Gebalanceerd is juist voor spraak en de meeste leveringswerk; de hoge band is de moeite waard als de stream muziek is die met aandacht beluisterd wordt in plaats van op de achtergrond gedraaid.

De kleine band bestaat voor krappe verbindingen — een apparaat op een trage verbinding, of een feed waar het audiobudget vast en klein is. AAC houdt beter stand dan de meeste codecs onder druk, wat mede de reden is dat het de standaard voor streaming werd.

VLC en FFmpeg lezen kale ADTS zonder aarzelen, net als de commandoregelgereedschappen die iedereen die een leveringsketen bouwt al heeft. Browsers, telefoons en de meeste desktop-muziekspelers doen dat niet — ze identificeren audio aan de container en zien iets waar ze geen parser voor hebben.

Dat is de moeite waard om verwachtingen over te scheppen, want een bestand dat niet opent oogt kapot en is dat niet. Moet iemand anders het resultaat afspelen, stuur dan een M4A. Moet een machine het lezen, dan is de stream juist.

Het werk gebeurt in het browsertabblad op je eigen processor en er wordt niets met de video ergens naartoe gestuurd. De gratis laag accepteert bestanden tot 100 MB en tot honderd bestanden in een batch, zonder account en zonder dagelijkse teller.

Voor de lezers waarvoor deze pagina is geschreven is dat vooral een gemaksargument: bronmateriaal voor een leveringsketen is doorgaans groot, onuitgebracht, of onder een contract dat zegt waar het bewaard mag worden. Het niet verplaatsen is eenvoudiger dan onderhandelen over waar het naartoe ging.