MOV naar WebM omzetten

Dat is de hele vorm van deze pagina. De MOV voor je komt uit Final Cut, Premiere of DaVinci Resolve, of rechtstreeks van een camerakaart, en is gemaakt om bewerkt te worden, niet gedownload. Het is honderden megabytes groot, mogelijk ProRes, en de hoogste-kwaliteitskopie die bestaat.

De bestemming is het tegenovergestelde: een landingspagina waar de video een textuur achter tekst is, of een portfolio waar een bezoeker op een telefoon geen acht megabyte hoeft te verbruiken om te zien of hij je werk mooi vindt.

Dit moet vooraf gezegd worden, want het is de meest voorkomende reden dat een ontwerper specifiek een MOV omzet. Transparante video — een logo-intro, een geanimeerde onderbalk — wordt geleverd als ProRes 4444 in een QuickTime-bestand, en het browserequivalent is VP9 met een alfakanaal in een WebM. Het pad ertussen lijkt voor de hand liggend.

Het is hier niet beschikbaar. De omzetting laat het alfakanaal vallen, dus wat eruit komt is ondoorzichtig; en in de praktijk decodeert een ProRes 4444-bestand vaak sowieso niet in een browser. Alfa-WebM maken vereist een tool die het kan schrijven — een ffmpeg-build, of een exportvoorinstelling in After Effects met een WebM-plugin.

Altijd VP9 voor het beeld en Opus voor het geluid. De bitsnelheid volgt de kwaliteitsband en de resolutie: het model behandelt VP9 als ongeveer veertig procent efficiënter dan H.264, wat op 1080p de drie banden rond 1,1, 1,8 en 3,6 megabit per seconde brengt tegenover 1,8, 3 en 6 voor een MP4.

Die efficiëntie is de moeite waard en niet de grootste hendel op de pagina. Een 4K-master teruggebracht naar 1080p verwijdert driekwart van de pixels voordat de codec ze ooit ziet, en een achtergrondlus getoond op 400 pixels hoogte wint niets bij 2160.

Dit is het praktische obstakel voor dit publiek. Het gratis niveau accepteert bestanden tot 100 MB. Een ProRes-master van een titelreeks van dertig seconden kan meerdere gigabytes zijn; zelfs een H.264-camera-origineel op 4K is ongeveer 350 megabyte per minuut.

Het antwoord is een kleiner tussenbestand exporteren uit de editor en dat om te zetten. Een 1080p H.264-export op een matige bitsnelheid is een fractie van de master, decodeert betrouwbaar in een browser, en geeft de VP9-encoder een prima beeld om vanuit te werken.

Zet beide bestanden in één video-element, WebM eerst en MP4 tweede, en laat de browser kiezen. Browsers kiezen de eerste bron die ze kunnen decoderen, dus een moderne browser neemt de WebM en al het andere valt terug op de MP4.

Voor een achtergrondlus tellen de andere attributen net zo zwaar als de codec: muted, playsinline, loop, en preload op metadata in plaats van auto zodat de video niet met de tekst concurreert om de eerste seconde van de verbinding.

Beeld gefilmd op een telefoon draagt een rotatievlag in plaats van gedraaide pixels, en Matroska-gebaseerde containers zoals WebM hebben nergens plek voor zo’n vlag. De omzetting draait het beeld dus echt en schrijft een rechtopstaand beeld.

Het gevolg om in de gaten te houden is de beeldverhouding in je CSS. Een clip die zichzelf meldde als 1920 bij 1080 met een rotatievlag wordt een echte WebM van 1080 bij 1920.

VP9 schrijven vereist een VP9-encoder, en die komt van het besturingssysteem, niet van deze pagina. Chrome, Edge en Safari hebben er vrijwel altijd een; sommige Firefox-installaties, vooral op Linux, niet, en de pagina zegt dat voordat je een bestand kiest.

De andere helft van de vraag is de bron. Een ProRes- of 10-bit-log-MOV vereist een decoder die de browser vaak mist, en de omzetting stopt met een melding dat niets in het bestand omgezet kon worden. Er is geen softwarealternatief voor beide helften.

Video en audio, en verder niets. Een QuickTime-export kan een tijdcodespoor, hoofdstukmarkeringen, ondertitelsporen en camera- of montagemetadata dragen, en niets daarvan wordt gelezen. Voor een achtergrondlus is dat irrelevant.

Ondertiteling is het onderdeel om vooraf te regelen. Een WebM op je eigen site hoort een track-element te hebben dat naar een VTT-bestand wijst, wat toch al beter is dan een ingesloten ondertitelspoor — indexeerbaar, vertaalbaar en bewerkbaar zonder de video opnieuw te coderen.

Het materiaal waar deze pagina voor bedoeld is, is vaak nog niet openbaar. Een productlancering, een klantlocatie, een showreel onder embargo. De gewone manier om een MOV om te zetten is uploaden naar een converter uit een zoekresultaat, wat een niet-uitgebracht materiaal op een ongecontroleerde server zet.

Hier gebeuren het decoderen en de VP9-codering allebei in het tabblad, met de codecs die de machine al heeft. Er gaat niets met de video naar buiten, wat het netwerktabblad bevestigt.