MOV naar WebP omzetten

Wie hier terechtkomt, heeft de MOV zelf opgenomen of geëxporteerd en gaat zowel de video als de poster op een eigen pagina zetten. De twee moeten bij elkaar passen, en degene die het moment kiest weet als enige wat er op seconde drie te zien is.

Die poster is geen decoratie. Het is wat een bezoeker ziet zolang de video nog wordt geladen, wat verschijnt als autoplay wordt geweigerd, en op een telefoon met databesparing soms het enige beeld dat iemand ooit te zien krijgt.

De handigste truc op deze pagina: zoek het moment op waarop de video staat zodra het afspelen begint — meestal een seconde of twee na een eventuele intro — en haal de poster daar vandaan in plaats van bij nul.

Doe dat, en de overgang van poster naar afspelen is onzichtbaar: de browser tekent de poster, dan een bijna identiek eerste beeld, en niets springt. Neem de poster van het eerste beeld van een fade-in en de bezoeker ziet een zwart vlak tot het afspelen begint, gevolgd door een plotselinge sprong.

Het beeld komt eruit op de eigen resolutie van de video, dus een 4K-opname levert een WebP van 3840 pixels breed op. Een poster wordt meestal getoond op een breedte tussen de 640 en 1280 pixels.

De volledige resolutie versturen betekent dat een bezoeker al gauw een megabyte downloadt om een beeld op een derde van die grootte te zien. Verklein het beeld tot ongeveer tweemaal de weergavebreedte — deze omzetting doet dat zelf niet, dat is een stap in het programma waarmee je beelden voor de site voorbereidt.

Het uitlezen van een videobeeld kent één regelaar — het tijdstip — dus de WebP wordt geschreven op de vaste standaardkwaliteit van 82 op de honderdpuntsschaal die voor elk lossy doelformaat op deze site geldt. Dat is een verstandige middenwaarde voor fotografisch materiaal en niet aan te passen op deze pagina.

Is een precies getal nodig, dan is de omweg een PNG van hetzelfde tijdstip nemen en die zelf coderen met de gewenste instellingen. Voor een poster op een pagina is 82 vrijwel zeker wat er sowieso uit zou zijn gekomen.

Een still uit een gecomprimeerde opname draagt die compressie mee. Snelle beweging levert wazigheid en blokvorming op, en een betere encoder kan niet terugbrengen wat de video nooit heeft vastgelegd.

Een stilstaand moment levert daarom een veel betere poster op dan een dynamisch moment — en dat is toevallig ook meestal de betere keuze voor een poster op zich. Is de hele clip beweging, overweeg dan een aparte foto tijdens het filmen: de meeste camera’s en telefoons kunnen dat, en een echte foto wint altijd van een videobeeld.

Het beeld wordt geschreven zonder ICC-profiel. Een browser die een ongetagd beeld tegenkomt, gaat uit van sRGB, wat de juiste aanname is voor het web maar niet noodzakelijk overeenkomt met wat de opname werkelijk was.

Dat is vooral merkbaar bij verzadigde beelden uit videomateriaal met een breder kleurbereik — een zonsondergang, een neonreclame — die als losstaand beeld iets doffer kan ogen dan tijdens het afspelen, waar de browser de eigen kleurinformatie van de video gebruikt.

Een liggend beeld achter een staande video geeft zwarte balken die verdwijnen zodra het afspelen begint — een zichtbare, lelijke sprong die als een kapotte pagina overkomt. Controleer daarom de afmetingen van de WebP tegen de afmetingen die de video zelf meldt voordat je de poster koppelt.

De poster wordt in het vak van het video-element getekend, dus vorm en verhouding moeten overeenkomen wil de overgang naar afspelen naadloos zijn.

Het uitlezen en de WebP-codering gebeuren allebei in dit tabblad. Er wordt niets verstuurd dat de video bevat, wat te controleren is via het netwerktabblad tijdens een omzetting.

Voor een video die nog niet live staat, is dat precies wat nodig is: de poster voor een nog niet gepubliceerd stuk is bij uitstek het beeldje dat je niet op andermans server wilt hebben staan voordat het zover is.