MOV naar M4A omzetten

Niemand staat in een menigte met een telefoon omhoog omdat hij een wiebelig filmpje van iemands achterhoofd wilde. Ze wilden het nummer. Hetzelfde geldt voor een repetitie gefilmd vanuit een hoek, een uitvoering gefilmd van vier rijen achteren, en een kind dat eindelijk een stuk zonder haperen speelt — de camera was de recorder die toevallig in een zak zat.

Wat je overhoudt is een videobestand waarbij het beeld bijzaak is en het geluid alles. Bewaar je het in Foto’s, dan is het gearchiveerd als moment; zet je het om naar audio, dan gaat het waar muziek hoort, speelt af met het scherm uit, en kost geen gigabyte om te bewaren.

De naamgeving verhult iets eenvoudigs. M4A is een MP4-bestand dat toevallig alleen audio bevat, en MP4 is afgeleid van Apples QuickTime-formaat, wat je MOV is. De drie zijn nauwe verwanten, en de AAC-audio die je iPhone opnam is precies het soort audio waar een M4A voor gebouwd is.

Die verwantschap verklaart waarom de M4A zo goed werkt op een Apple-apparaat. Music speelt hem af, Bestanden toont een voorbeeld, AirDrop draagt hem over, en iCloud synchroniseert zonder dat iemand aan codecs hoeft te denken.

Het zou een handige zin zijn om te schrijven dat de audio simpelweg uit de video wordt gelicht en herverpakt. Dat klopt hier niet. De engine krijgt bij elk gecomprimeerd audiodoel een bitsnelheid mee, en dat vragen om een bitsnelheid is precies wat aangeeft dat er gedecodeerd en herencodeerd wordt in plaats van gekopieerd.

Dat kost een echte, zij het kleine, tweede generatie verlies. Bij spraak hoort niemand het. Bij muziek opgenomen door een telefoon in een lawaaierige ruimte is het meer dan academisch. Kies de hoge band, en de tweede slag heeft genoeg bits om onhoorbaar te zijn.

Ze komen uit op ongeveer 96, 128 en 192 kilobit per seconde. Een uur audio is dus ongeveer 43 MB, 58 MB of 86 MB — allemaal onbeduidend naast de video, die voor een minuut 1080p alleen al zo’n 65 MB is.

Omdat de groottes allemaal klein zijn, is er geen echt argument om te bezuinigen op een opname die je de moeite waard vond om te maken. Klein is voor een telefoon die echt vol zit; gebalanceerd is juist bij praten; hoog is de juiste standaard bij muziek.

Dit werkt in Safari op de iPhone zelf, de kortste route: open de pagina, tik om een bestand te kiezen, kies de video uit Foto’s, zet om, en sla de M4A op in Bestanden. De codering draait op de eigen processor van de telefoon.

Het alternatief is op een specifieke manier slechter. Een video naar een laptop sturen om te converteren betekent eerst AirDrop of iCloud, en een gigabyte verplaatsen om uiteindelijk veertig megabyte audio te krijgen, is de verkeerde volgorde.

Geen tags: geen titel, artiest, album, datum of albumhoes. Een bibliotheek toont hem onder de bestandsnaam, die bij een telefoonvideo een reeks cijfers is die niets betekent.

Twee minuten voorbereiding lost dat op. Hernoem het bestand voordat je omzet, en voeg daarna echte tags toe in Music of een tagtool. Albumhoes is de moeite waard en makkelijk: pak een frame uit dezelfde MOV als JPG.

Het videospoor wordt bewust weggelaten — dat is het hele punt — en één audiospoor wordt geschreven. Een telefoon neemt precies één op, dus voor de meeste bestanden is dit geen kwestie, maar een opname met een externe microfoon via een adapter kan zich anders gedragen.

Wat sowieso met het beeld verdwijnt: de aanmaakdatum, de locatie, oriëntatie-informatie, en bij een camerabestand het tijdcodespoor. De M4A is audio en niets anders. Is de video ook het bewaren waard, bewaar hem dan — de omzetting raakt het origineel niet aan.

Tot 100 MB bronbestand. Dat is de beperking, en die wordt gemeten aan de video, niet aan de audio die eruit komt — een iPhone op 1080p schrijft ongeveer 65 MB per minuut in High Efficiency-modus, dus past er ruwweg anderhalve minuut, en bij 4K zo’n vijfendertig seconden.

Voor een heel concert is dat niet genoeg, en het eerlijke antwoord is eerst bijknippen. De Foto’s-app kan een clip inkorten zonder te herencoderen, dus knippen naar het nummer dat je echt wilt is snel gedaan.

Het lezen van de MOV, het decoderen van de audio en het coderen van de M4A gebeuren allemaal in dit tabblad, met de codecs die het apparaat al heeft. Er wordt niets met de opname verstuurd, en je kunt het netwerktabblad bekijken tijdens een omzetting om dat te bevestigen.

Het weegt hier zwaarder dan het klinkt. Een repetitie, een schoolzaal, andermans woonkamer, een betaald optreden dat iemand liever niet zag circuleren — dit zijn opnames met andere mensen erin, en een onbekende site het laten uploaden om het beeld te verwijderen is vreemd om namens hen te doen.