OGG naar OPUS omzetten

Ogg is een wikkel en kan drie codecs bevatten: Vorbis, Opus en FLAC. De extensie zegt niets over welke erin zit, en dat ene feit bepaalt of deze pagina nuttig is of een vergissing. Open één bestand in VLC of foobar2000 en lees de codecregel, of laat een media-inspecteur over de map lopen.

De drie antwoorden wijzen drie kanten op. Vorbis: een echte omzetting, en de rest van deze pagina gaat daarover. FLAC: het bestand is een verliesvrije archiefkopie en omzetten is de eerste verliesgevende encodering die het ooit heeft ondergaan — kies High quality en bewaar het origineel. Opus: het bestand is al wat deze pagina zou produceren.

Beide audiodoelen op deze site schrijven een Opus-stream in een Ogg-container met dezelfde encoder, dus een Ogg die al Opus bevat is structureel hetzelfde bestand als wat deze pagina zou produceren. Omzetten decodeert het geluid en codeert het opnieuw, wat een generatie verlies toevoegt en niets oplevert behalve een andere extensie.

Hernoemen kost niets en is legaal: Opus in Ogg is precies wat RFC 7845 beschrijft, en beide namen zijn ervoor geldig. De conventie is verschoven naar .opus voor Opus en .ogg voor Vorbis, en veel software volgt die conventie in plaats van de streamkop te lezen. Weigert een programma een bestand omdat het er verkeerd uitziet in plaats van verkeerd is, dan is drie letters veranderen de hele oplossing.

Het zou logisch lijken dat Opus in, Opus uit gewoon herverpakt kan worden zonder het geluid aan te raken, en sommige opdrachtregelgereedschappen kunnen dat precies. Deze omzetter niet. Voor elk gecomprimeerd doel wordt een bitrate aan de encoder meegegeven, wat de snelkoppeling voor pakketkopiëren uitschakelt, dus het geluid wordt altijd naar samples gedecodeerd en opnieuw gecodeerd.

Het praktische gevolg is het bovenstaande: verwacht nooit een gratis herwikkeling van een Opus-bestand via deze pagina. Waar een exacte herverpakking echt nodig is, is een opdrachtregelgereedschap dat pakketten kan kopiëren het juiste instrument.

Vorbis verscheen in 2000 en Opus als RFC 6716 in 2012, en de twaalf jaar ertussen tonen zich vooral bij lage bitrates. Opus op 64 kbps houdt stand tegen Vorbis op zo’n 96, en op 38 kbps blijft het verstaanbaar waar Vorbis uiteenvalt. Een verzameling opnieuw gecodeerd naar Opus is merkbaar kleiner bij dezelfde luisterervaring.

Dat is het enige wat de omzetting oplevert. Ze kan niets herstellen wat Vorbis verwijderde, en verwijdert zelf een tweede portie — ze besteedt een deel van haar budget aan het beschrijven van de artefacten van de eerste encoder in plaats van de opname. Zet nooit een Vorbis-bibliotheek om naar Opus in de veronderstelling dat de nieuwere codec de oudere repareert.

De extensie .ogg betekent voor de meeste mensen al vijfentwintig jaar Vorbis, omdat die combinatie het eerst kwam en nooit verdrongen is. Spelbestanden, Wikipedia-media, open-source-projectaudio en alles geëxporteerd door een oudere Audacity dragen het en bevatten meestal ook Vorbis.

Bestanden van het laatste decennium zijn minder voorspelbaar. Omzetters, recorders en berichtenapps schrijven vaak Opus en noemen het resultaat nog steeds .ogg, omdat die extensie breder herkend wordt door uploadformulieren. Inspecteer een steekproef in plaats van te vertrouwen op de herkomst.

De drie banden — Klein bestand, Gebalanceerd en Hoge kwaliteit — vertalen zich intern naar een bitsnelheid die de codeerbibliotheek zelf kiest, en deze pagina noemt daar bewust geen kbps-getal bij. Wie gewend is MP3- of Vorbis-getallen te lezen, onderschat Opus bij een gegeven bitsnelheid systematisch — de codec haalt er meer uit dan die twee.

Voor een tweede-generatie transcodering is de vuistregel de encoder meer ruimte geven dan de rekensom suggereert, want ze werkt op beschadigd materiaal. Spraak is prima bij Klein bestand; muziek die als Vorbis begon verdient minimaal Gebalanceerd.

Metagegevens verliezen meestal iets bij een formaatgrens. Hier niet. Ogg draagt Vorbis-stijl commentaren — een platte lijst van hoofdletter-sleutels met tekstwaarden — en de Opus-stream die hier geschreven wordt zit in een Ogg-container die hetzelfde mechanisme gebruikt. Titel, artiest, album, datum, licentie en elk aangepast veld komen precies zo over als ze getypt waren.

Ingesloten artwork reist over als een METADATA_BLOCK_PICTURE-commentaar aan beide kanten, wat de standaardcodering is en wat foobar2000, VLC, Rhythmbox en mediaservers lezen. Voor een omgezette bibliotheek is dat het verschil tussen iets dat een muziekserver correct archiveert en tweeduizend onbekende tracks.

Opus draait op een vaste kloksnelheid van 48.000 Hz en een decoder meldt dat tempo ongeacht wat de encoder kreeg. Een Vorbis-bestand van 44.100 Hz presenteert zich daarom als 48 kHz na omzetting, en een spelgeluid van 22.050 Hz ook. Dat is een eigenschap van de codec, geen instelling.

Geen luisteraar hoort het. Het toont zich op twee plekken: een catalogiseertool die de technische snelheid uit elk bestand logt zal het niet eens zijn met de originelen, en een engine die op een vaste snelheid mixt zal tijdens het afspelen herbemonsteren.

Opus is het enige audiodoel op deze site dat geen encoder hoeft op te halen — elke browser heeft het geïmplementeerd voor gesprekken — en de Ogg-decoder is al aanwezig op je machine voor Vorbis en Opus allebei. Een omzetting begint zodra een bestand landt, zonder iets te downloaden of te versturen.

Bestanden zijn beperkt tot 100 MB elk en honderd kunnen in één keer gedropt worden, terug als ZIP. Omdat een gemengde map de normale situatie is voor dit paar, is de verstandige volgorde eerst een steekproef inspecteren, de al-Opus-bestanden hernoemen, en alleen omzetten wat het echt nodig heeft.