Wat is een OGG-bestand?

OGG is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het wordt gebruikt voor het web en een af bestand overdragen.

De extensie is .ogg en de volledige naam Ogg Audio. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Xiph.Org bracht het in 2000 uit. De specificatie is RFC 3533.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Ze is volledig gepubliceerd, dus wie het formaat wil uitvoeren kan dat uit het document doen in plaats van door te kijken hoe anderen het doen. Daarom duikt het in zo veel programma’s op, en daarom gaan bestanden van twintig jaar geleden nog steeds open. Openbaar is niet hetzelfde als royaltyvrij: waar een formaat een codec omhult, is de octrooilicentie een aparte vraag waarop de standaard geen antwoord geeft.

Meestal bevat het Vorbis, Opus en FLAC. Dit onderscheid zit achter de meeste «waarom speelt dit niet af»-vragen: twee bestanden met dezelfde extensie kunnen totaal verschillende coderingen bevatten, en een speler die de ene weigert kan prima uit de voeten met de andere.

Het verklaart ook waarom van container wisselen vaak snel en verliesvrij is terwijl van codec wisselen geen van beide is. Dezelfde stroom in een andere doos leggen schrijft de doos opnieuw; hercoderen schrijft het beeld opnieuw.

OGG kan een opbouw waarmee het kan beginnen af te spelen voordat het volledig is aangekomen bevatten.

Dat telt vooral bij het converteren: wat het doel niet kan bevatten valt weg, meestal zonder waarschuwing.

Audacity, VLC en foobar2000 lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Actuele browsers lezen het, oudere niet.

Waar de ondersteuning ongelijk is, is een tweede formaat ernaast het gebruikelijke antwoord: de browser pakt wat hij begrijpt en niemand valt buiten de boot.

OGG kan de documenteigenschappen bevatten.

Of daar iets van een conversie overleeft hangt volledig van het doelformaat af, en het eerlijke antwoord is meestal «een deel».

OGG is bedoeld om door te geven, niet om in te werken. Er een bewerken kan en is zelden prettig; de verstandige weg loopt via de bron en een nieuwe export.

De terugkerende klachten: buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

Ogg is een container, geen compressiemethode. Een bestand dat eindigt op .ogg bevat meestal Vorbis-audio, maar kan ook Opus, FLAC, Speex of zelfs video bevatten, en niets in de naam onderscheidt ze. Dit is de meest voorkomende bron van verwarring rond het formaat.

De Xiph.Org Foundation, die het onderhoudt, vroeg om .oga voor audio en .ogv voor video om de dubbelzinnigheid te verminderen. Bijna niemand nam die conventie over, dus .ogg blijft een bestand waarvan de inhoud gecontroleerd moet worden.

Ogg en Vorbis werden eind jaren negentig gemaakt specifiek omdat MP3 met patenten belast was en elke encoder een licentie vereiste. Dat was een echte hindernis voor opensourcesoftware.

Het formaat bestaat dus als antwoord op een licentieprobleem eerder dan een technisch probleem. De afstammelingen zijn overal: Opus is de codec in elke browsergesprek, en de containermechaniek hier ontwikkeld voedde WebM.

Vorbis was concurrerend met en meestal beter dan MP3 bij dezelfde bitrate, vooral onder 128 kbps. Tien jaar lang was het de verstandige gratis keuze en het is nog steeds prima audio.

Het is echter ingehaald, en niet nipt. Opus verslaat het op elke bitrate, komt van dezelfde organisatie, en is even vrij. Er is geen resterende reden om nieuwe audio als Vorbis te coderen.

Videogames, overweldigend. Ogg Vorbis werd de standaard voor gamegeluid omdat het gratis commercieel te gebruiken was, en assets van vrijwel elke game van de laatste twintig jaar uitpakken levert mappen ervan op. Unity en Godot gebruiken het nog steeds standaard.

Daarnaast: Spotify streamde jarenlang Vorbis, Wikipedia hosting audio erin, oudere Android-opnames gebruikten het.

Ogg gebruikt Vorbis-commentaren — simpele naam-waardeparen zonder vaste lijst toegestane velden. Titel, artiest en album zijn conventioneel, maar alles kan toegevoegd worden.

Omslagfoto’s zijn het lastige deel. Die worden opgeslagen als base64-gecodeerd beeld binnen een commentaarveld. Sommige spelers tonen het en sommige niet.

De container verweeft data in kleine pagina’s, elk zelfbeschrijvend genoeg dat een decoder die halverwege aansluit snel zijn draai vindt. Gebouwd voor internetradio in een tijd dat verbindingen constant wegvielen.

Een nuttig gevolg is dat Ogg-bestanden aan elkaar te plakken zijn: twee samenvoegen met niets meer dan een bestandskopie levert meestal een afspeelbaar bestand met beide op.

Apple, opvallend en lang — QuickTime en iOS hebben Ogg historisch niet zonder software van derden verwerkt. Ook de meeste autoradio’s, oudere hardwarespelers, en een flink aantal uploadformulieren.

Al het andere komt ermee weg: elke browser, VLC, Android, Windows sinds versie 10, en vrijwel alle desktop-mediasoftware.

Naar MP3 wanneer de bestemming oude hardware is, wetende dat Vorbis naar MP3 lossy naar lossy is en een generatie kost — gebruik 192 kbps of hoger zodat het onhoorbaar blijft. Naar WAV wanneer een transcriptietool ongecomprimeerde invoer wil.

Naar Opus als je gewoon dezelfde audio kleiner wilt, wetend dat dit ook weer een lossy herencodering is. Een Vorbis-bestand dat afspeelt waar het moet, laat je het beste met rust.

De meest voorkomende reden om Ogg in bulk om te zetten is geëxtraheerd gamemateriaal — honderden of duizenden korte bestanden, vaak nodig als WAV voor een andere engine.

Omdat de omzetting in de browser draait, kost een batch van duizend korte bestanden geen upload en sluit geen wachtrij aan — het kost processortijd op je eigen machine.