OGG naar WAV omzetten

Dit staat eerst omdat het de fout is die de meeste tijd kost. Een loopende muziekband of ambience-track in een game draagt meestal loopmarkeringen, en in Ogg zijn dat gewone Vorbis-commentaarvelden: LOOPSTART en LOOPLENGTH zijn het gangbare paar, maar engines gebruiken ook LOOP_START, LOOPEND en een half dozijn andere namen.

WAV bewaart loops op een compleet andere plek — een binair `smpl`-blok met een eigen looplijst — en niets hier vertaalt het een naar het ander. Open de Ogg in een tageditor, of draai `vorbiscomment -l`, en schrijf de getallen op voordat je omzet. Een loop-punt is een sample-offset nauwkeurig tot een vierenveertigduizendste van een seconde, en geen luistersessie achteraf herstelt dat.

Ogg is een container van Xiph.Org uit 2000, gedocumenteerd als RFC 3533 in 2003, en Vorbis is de codec die het deed slagen. Het kwam op het moment dat MP3-licenties een echte kostenpost per titel waren voor wie software uitbracht, en Vorbis was er bewust op gebouwd net zo goed en gratis te zijn.

Het resultaat is dat `.ogg` het native asset-formaat is van een enorme hoeveelheid werk: id Tech-sourceports, Minecraft, Unity- en Godot-projecten, FMOD- en Wwise-banks, en duizenden onafhankelijke titels. Wie dit leest, koos Ogg vermoedelijk ook niet zelf — je opende een gamemap en trof het aan, of je project erfde het.

De registry noemt drie codecs voor Ogg: Vorbis, Opus en FLAC. Vorbis is bijna altijd wat game-assets bevatten. Opus duikt op in nieuwere engine-exports en browseropnames. FLAC in Ogg is zeldzaam maar bestaat, in archief- en referentiemateriaal.

Het onderscheid is niet academisch. Vanuit Vorbis of Opus is de WAV een grotere container voor geluid dat al gecomprimeerd was, en dat kan niet anders. Vanuit FLAC bevat de WAV precies wat de encoder kreeg — bit voor bit als dat 16-bit was, want de WAV hier is altijd 16-bit PCM en een 24-bit archiefmaster wordt afgekapt.

Gecomprimeerd geluid moet gedecodeerd worden voordat het kan spelen, en in een game gebeurt dat binnen een framebudget. Korte effecten worden daarom bij het inladen doorgaans als PCM geladen ongeacht wat op schijf stond, wat verklaart waarom een authoring-tool liever direct PCM krijgt.

Hardware samplers en groovemachines gaan verder en bevatten helemaal geen decoder — ze lezen PCM van een kaart, en een Ogg is voor hen niet zozeer geweigerd als wel onzichtbaar. In al die gevallen is de WAV geen kwaliteitsverbetering, maar de enige vorm waarin het geluid kan aankomen.

Signed 16-bit little-endian PCM, op de samplerate en het kanaalaantal van de bron. Effecten zijn vaak mono op 44.100 Hz en muziek stereo op dezelfde rate; beide blijven ongewijzigd, en ongebruikelijke rates zoals 22.050 of 32.000 blijven behouden in plaats van te worden genormaliseerd.

Zestien bits is hier de juiste diepte en hoger zetten heeft geen zin. Vorbis decodeert intern naar floating-point samples, maar de informatie is vastgelegd door wat de encoder bewaarde — 24-bit schrijven maakt elk bestand anderhalf keer zo groot zonder iets toe te voegen.

Zestien-bit stereo op 44.100 Hz is 10,1 megabyte per minuut; mono is de helft. Individueel stelt dat niets voor — een effect van twee seconden dat 30 KB was als Vorbis, wordt ongeveer 350 KB. Over een map van tweeduizend effecten is dat het verschil tussen een map van 60 MB en een van 700 MB.

Zet dus om wat je bewerkt, niet wat je bezit. Het verstandige patroon is de handvol assets waar je aan werkt eruit halen, ze als WAV bewerken, en terug coderen naar het formaat dat de engine verwacht als je klaar bent. Voor een echt verliesvrij lokaal archief is FLAC de juiste keuze: dezelfde getrouwheid, ongeveer de helft van de bytes.

Ogg slaat metadata op als Vorbis-stijl commentaren, een open lijst van sleutel-waardeparen in hoofdletters — en gamepipelines hebben die openheid enthousiast gebruikt voor loopmarkeringen, mixbustoewijzingen, lokalisatiesleutels en buildstempels.

Het RIFF INFO-blok van een WAV heeft plaats voor titel, artiest, album, tracknummer, genre, datum en commentaar, uitsluitend in ISO 8859-1. Al het andere — elke aangepaste sleutel, het hoesje — wordt weggelaten. Hangt een pipeline van een van die velden af, haal ze er dan uit voordat je omzet.

De decodering gebruikt de codecs van je eigen apparaat, dus of een Ogg opent, hangt af van de browser waarin je zit. Opus is overal beschikbaar omdat gesprekken het vereisten. Vorbis is breed maar niet overal ondersteund, en FLAC binnen Ogg is smaller nog.

Ontbreekt de codec, dan stopt de omzetting en meldt dat niets in het bestand kon worden omgezet omdat het mogelijk een codec gebruikt die deze browser niet leest. Er wordt geen lege WAV geschreven. Probeer in dat geval hetzelfde bestand in een andere browser voordat je concludeert dat het beschadigd is.

Sleep tot honderd bestanden tegelijk erin en krijg ze terug als één ZIP, met een plafond van 100 MB per bestand — ruim boven elk effect en comfortabel voor de meeste muziekbanden. Er is geen wachtrij, omdat de decodering op je eigen processor gebeurt.

Twee praktische kanttekeningen. De honderd is de batch, geen richtlijn: een map met vijfduizend korte effecten is vijftig sleepbewegingen. En de licentie op het geluid van een game verandert niet omdat je zijn container veranderde — geëxtraheerde assets blijven het werk van de uitgever.