MKV naar FLAC omzetten

Live-opnames zijn meestal het verhaal. Een concert, een recital, een uitzending of een conferentiesessie wordt tegelijk gefilmd en opgenomen, en degene die het doet wil het geluid netjes bewaren ook al is het beeld slechts een referentie. Matroska is waar die combinatie terechtkomt, want het is de enige veelgebruikte videocontainer die zonder problemen een FLAC-audiospoor naast video accepteert.

MP4 doet dit niet. MOV evenmin op een manier die normale software oplevert. Wie verliesvrije audio en beeld in één bestand wil, heeft dus feitelijk één optie, en dat is waarom een bepaald soort MKV vaker in muziek- en archiefcollecties opduikt dan in filmcollecties.

Bevat de MKV al FLAC, dan wordt de audio gedecodeerd naar samples en opnieuw gecodeerd als FLAC, en de samples die eruit komen zijn de samples die erin gingen. FLAC is in beide richtingen verliesvrij, dus een tweede passage verandert de compressie en niet het geluid.

Dit is het vermelden waard omdat het zeldzaam is. Bijna elke andere omzetting op deze site kost iets, en de meeste pagina’s bestaan deels om dat te zeggen. Deze heeft een echt geval waarin het antwoord helemaal niets is, en de enige voorwaarde is wat het bronspoor toevallig is.

Dan kan FLAC daar niets aan doen — kort door de bocht. Een lossy codec gooit permanent detail weg bij het coderen. FLAC bewaart daarna wat de decoder aflevert met perfecte trouw, wat betekent dat het het verlies net zo trouw bewaart als het geluid. Het bestand is precies zo goed als de AAC waaruit het kwam en meerdere keren groter.

Ga je de opname bewerken, restaureren of herhaaldelijk bewerken, dan voorkomt bewaren als FLAC tussen de stappen door dat verdere compressie zich opstapelt, en de controlesom geeft je later iets om tegen te verifiëren.

FLAC als formaat draagt precies één audiostroom. Matroska heeft ruimte voor 127, en liveopnames gebruiken vaak meer dan één — een mengmix en een paar zaalmicrofoons, een stereo-mixdown en een reserve, een hoofdvoeding en een vertaalkanaal. Bevat het bestand er meerdere, dan wordt het eerste omgezet en de rest zonder melding weggelaten.

De route naar alle sporen is eerst de hele MKV omzetten naar een MOV of MP4, die elk geluidsspoor bewaren dat de browser kan decoderen, en die vervolgens splitsen in een DAW.

Tegenover ongecomprimeerde PCM is FLAC doorgaans ongeveer half zo groot bij dezelfde samples, en er is niets te kiezen omdat er niets te wisselen valt. Tegenover het lossy spoor dat in de MKV kan hebben gezeten is het meerdere keren groter, en elke extra byte beschrijft hetzelfde geluid in meer detail dan de originele codec bewaarde.

De reden om dat te accepteren bij een archief is verificatie, niet trouw. FLAC schrijft een MD5 van de gedecodeerde audio in zijn eigen header, zodat een bestand jaren later gecontroleerd kan worden op stille afknotting of corruptie in een back-upcyclus.

Stopt de omzetting met een melding dat niets in het bestand kon worden omgezet, dan kon de browser het geluidsspoor niet decoderen, en met het beeld weggegooid bleef er niets over om te schrijven. De codecs zijn steeds dezelfde: AC-3, E-AC-3, DTS en Dolby TrueHD.

Dat zijn de geluidssporen op dvd’s en blu-rays, en browsers leveren daar geen decoders voor — DTS en TrueHD worden zelfs niet als codec herkend. Een desktoptool die die decoders wel bezit is het antwoord.

Titel, artiest, album, datum, beschrijving en opmerking worden uit de Matroska-tags gelezen en als Vorbis comments in de FLAC geschreven — het tagformaat dat elke muziekspeler, bibliotheekbeheerder en archieftool verwacht. Ingebouwde albumhoezen komen mee in het picture-blok van de FLAC waar de bron er een heeft.

In de praktijk dragen de meeste MKV-opnames niets, omdat opnameapparatuur zelden tagt en riptools er zelden moeite voor doen. Dat levert een ongelabelde FLAC op, vernoemd naar het bronbestand, wat prima is voor één opname en onhandelbaar voor vijftig.

Zowel het decoderen als de FLAC-codering draaien in het browsertabblad. Er wordt niets verzonden dat het bestand meeneemt, er is geen account en geen wachtrij. Heeft de browser geen ingebouwde FLAC-encoder, dan wordt eenmalig een WebAssembly-versie van de referentie-encoder gedownload.

De gratis laag neemt bestanden tot 100 MB aan, gemeten op de MKV die naar binnen gaat. Een volledige concertopname zit daar ruim boven, en voor die situatie is een desktoptool dat de FLAC direct uit de container kan halen zonder één sample te decoderen zowel sneller als, voor een archief, de correctere handeling.