MKV naar M4A omzetten

Mensen die een MKV omzetten voor het geluid, zijn vaak niet uit op de hoofdmix. Ze willen het regiecommentaar, het spoor met audiobeschrijving dat vertelt wat er in beeld gebeurt, de originele taal onder een nasynchronisatie, of het tolkkanaal van een opgenomen conferentie. Matroska is waar dat allemaal leeft, omdat het de container is die niemand tegenhoudt om een vierde geluidsspoor toe te voegen.

Elke andere audio-omzetting hier beantwoordt dat verzoek door het eerste spoor te nemen en de rest zonder mededeling weg te gooien. Dat is het juiste gedrag voor een formaat met plaats voor één, en het is precies fout voor deze lezer — wat waarom deze pagina bestaat als iets anders dan een tweede versie van de MP3-pagina.

Een M4A is geen codec, het is een container: AAC-audio binnen dezelfde MPEG-4-doos die een MP4 gebruikt, met de extensie veranderd zodat software geluid verwacht en geen beeld. Die doos is ontworpen voor films, dus hij telt audiosporen in de miljoenen in plaats van bij één te stoppen. Ogg en Opus zijn op dezelfde manier gebouwd en delen die ruimte, wat waarom alle drie aan de kant van "behoudt alles" van deze pagina staan.

MP3, kale AAC, WAV en FLAC zijn allemaal andersom gebouwd. Elk daarvan is één stroom geluid met een kop ervoor, en er is nergens in de specificatie plaats voor een tweede. Het is geen beperking van deze converter; het is wat die formaten zijn. Als de eis "houd ze allemaal" is, moet de container uit de videowereld komen, en M4A is het kleinste, breedst ondersteunde ding in die wereld dat nog een audiobestand is.

Elk audiospoor dat de browser kan decoderen, wordt in de M4A geschreven, in de volgorde waarin de MKV ze declareerde. Niets wordt herschikt en niets gepromoveerd — ook Matroska’s eigen "standaardspoor"-vlag niet, die niet wordt geraadpleegd. Een rip met een Engelse mix, een commentaar en een Spaanse nasynchronisatie levert een M4A met drie sporen op in diezelfde volgorde.

Een speler met een audiomenu maakt daar iets bruikbaars van. VLC toont ze onder Audio › Audiospoor op elk platform waarop het draait, en mpv en Infuse doen hetzelfde. Apples Music-app is de lastige: het model daar is één stroom per bestand en het geeft je meestal het eerste spoor — dus de praktische aanpak is een M4A als bestand dat je bewaart, met een capabele speler eromheen.

Ook als de MKV al AAC bevat, wordt het geluid teruggedecodeerd naar samples en opnieuw gecomprimeerd. Er is geen pakket-kopieerpad in deze converter, dus AAC naar AAC kost een tweede generatie lossy compressie in plaats van niets. Het is hoorbaar op muziek bij de kleine instelling en effectief onhoorbaar op spraak bij de gebalanceerde.

Voor een commentaar- of beschrijvingsspoor — spraak, meestal mono, opgenomen in een cabine — is het verlies niet het overwegen waard. Voor een concertmix wel, en de hoge band is dan de hendel. Moet er echt niets veranderen, dan haalt een desktop-remuxer dezelfde AAC-stroom uit de Matroska-container en zet hem in een MPEG-4-container in seconden, zonder één beeld te decoderen.

Een spoor wordt vóór de omzetting weggelaten als de browser het niet kan decoderen, en de lijst codecs die daaronder valt, is kort en voorspelbaar: AC-3, E-AC-3, DTS en Dolby TrueHD. Dat zijn de geluidssporen die schijven dragen, en browsers leveren daar geen decoders voor — DTS en TrueHD worden zelfs niet als codec herkend door de lezer.

Dat treft precies de bestanden waar deze pagina voor is het hardst. Een commentaarspoor op een Blu-ray-rip is heel vaak AC-3 terwijl de hoofdfilm DTS-HD is, dus een bestand kan terugkomen met één spoor waar je er drie verwachtte, of helemaal weigeren omdat geen enkele kon worden gelezen.

De band geldt voor alle sporen tegelijk, dus hij moet het veeleisendste aankunnen. Klein, gebalanceerd en hoog worden aangeboden, standaard gebalanceerd, en de band wordt per codec opgelost in plaats van een bitsnelheid die je zelf moet raden.

Gebalanceerd is juist voor een bestand dat vooral spraaksporen bevat. Ga naar hoog als een van de sporen een muziekmix is, want de instelling geldt niet per spoor en een band gekozen voor een commentaar wordt ook op de score toegepast. De extra grootte is reëel en bescheiden tegenover het videobestand waar het geluid uit kwam.

Titel, artiest, album, datum, beschrijving en opmerking worden uit de Matroska-tags gelezen en in de M4A geschreven, wat de Music-app, Podcasts en een bestandsverkenner lezen om iets anders te tonen dan een bestandsnaam. Ingesloten albumhoezen komen op dezelfde manier over.

Hoofdstukmarkeringen niet. Matroska-hoofdstukken zijn een van de sterke punten van het formaat en deze omzetting leest ze niet, dus een luisterboek of collegereeks die navigeerbaar was binnen de MKV wordt één lang spoor in de M4A. Waar dat ertoe doet — en voor een opname van vijf uur doet het dat behoorlijk — moeten de hoofdstukken achteraf opnieuw worden opgebouwd.

Binnen het browsertabblad, op je eigen processor, met de decoders die de machine al heeft. Er wordt niets met het bestand naar een server verstuurd, en het netwerktabblad laat dat in tien seconden zien als je liever controleert dan gelooft.

De gratis laag accepteert een MKV tot 100 MB. Dat is ruim voor een opgenomen lezing en krap voor een film, wat de ongemakkelijke vorm van dit paar is: de bestanden met de interessantste extra sporen zijn meestal de grootste. Daarvoor kost het extraheren van de sporen met MKVToolNix op de desktop niets aan kwaliteit en geen tijd.