MP4 naar JXL omzetten

JPEG XL is in 2022 gestandaardiseerd en kan zowel verliesvrij als verliesgevend comprimeren. Die verliesvrije modus is voor de meesten de reden om het formaat te overwegen: het maakt JXL geschikt om beelden te bewaren in plaats van alleen te tonen.

Deze omzetting schrijft die modus niet. De encoder werkt op de standaardkwaliteit van 82, dezelfde waarde die elk lossy doelformaat op deze site gebruikt, en er is geen instelling om over te schakelen naar verliesvrij. Dat is de moeite waard om vooraf te weten, want wie op basis van de verliesvrije reputatie een fotoarchief naar JXL wil verplaatsen, krijgt hier het tegenovergestelde.

Typ een aantal seconden en de omzetting neemt het beeld dat op dat moment wordt getoond — het laatste beeld waarvan het eigen starttijdstip op of vóór dat moment ligt. Laat het veld op nul staan en je krijgt het eerste beeld van de video.

Het is telkens één beeldje; deze omzetting exporteert geen reeks. Vragen op tijdstip in plaats van op beeldnummer is bewust: de framerate van echt materiaal ligt op 25, 30, 29,97 of iets wat een telefoon halverwege koos, en rekenen met beeldnummers over die waarden heen is een valkuil.

Het beeldje komt binnen op acht bits per kanaal, met kleur op een fractie van de resolutie van helderheid, en fijne details zijn al verwijderd door de videocodering waar beweging dat goedkoop maakte. De mogelijkheid van JPEG XL om tot 32 bits per kanaal en een breed kleurbereik vast te leggen heeft hier niets om zich aan vast te haken.

Dat is geen argument tegen deze omzetting — het is een argument tegen de verwachting dat het formaat het beeld verbetert. Een lossy JXL van een videobeeld is een competent gecomprimeerde kopie van een al gecomprimeerd beeld.

Op één losse beeldje maakt het verschil tussen JXL en JPG niemand iets uit. Op tienduizend beeldjes wel: een langlopend archiveerproject, een referentiearchief uit uren beeldmateriaal, een persoonlijke verzameling die jarenlang groeit.

Daar telt een consistent percentage op tegen iets dat bepaalt wat op een schijf past — en dat is de situatie waarvoor deze pagina bestaat.

Browserondersteuning is gedeeltelijk, GIMP en ImageMagick lezen het formaat, en veel gewone fotosoftware weet er niets mee te beginnen. JPEG XL is een nichebestandsformaat dat een betere behandeling verdient dan het tot nu toe heeft gekregen.

Voor een archief is dat het echte risico, en het gaat niet om kwaliteit. Een verzameling die niet op een geleende laptop opent, niet naar iemand door te sturen is of niet in een document past, kost elke keer dat je hem aanraakt tijd. Houd een converter bij de hand, of bewaar het archief in iets minder spannends.

PNG. Verliesvrij, gestandaardiseerd sinds 1996, gelezen door elke browser en elk beeldbewerkingsprogramma, en het zal over dertig jaar nog steeds openen. TIFF is het andere antwoord waar een druk- of archiveringswerkstroom dat voorschrijft.

Geen van beide comprimeert zo goed als verliesvrije JPEG XL zou doen, en geen van beide is op deze pagina beschikbaar in een modus zonder informatieverlies. Dat is de afweging: JXL hier is het kleine bestand, PNG het exacte.

Er wordt niet verkleind. Een 4K-video levert een beeld van 3840 bij 2160 op, een 720p-video 1280 bij 720 — precies de resolutie van de opname, wat de speler ook toonde op het moment dat je het beeldje koos.

Er komt geen resolutie bij die de opname niet had. Is de video 720p, dan is het stilstaand beeld 720p, en geen formaat verandert dat.

Het bestand bevat geen EXIF, geen opnamedatum, geen camera, geen auteursrechtveld en geen kleurprofiel, omdat de pixels rechtstreeks uit een decoder komen en alles wat de video over zichzelf wist in de video achterblijft.

Voor een archief is dat een leemte om bewust te vullen: noteer het bronbestand en het tijdstip ergens — in een bijbestand, in de bestandsnaam, of achteraf in de metagegevens.

Het decoderen en het coderen gebeuren allebei in het browsertabblad op de eigen processor, dus er wordt niets verstuurd dat de video bevat, en het netwerktabblad laat dat zien. De gratis laag accepteert bestanden tot honderd megabyte.

Voor wie regelmatig beeldjes uit video haalt, telt dat zwaarder dan bij een eenmalige klus: het gaat vaak om nog niet uitgebracht materiaal, onderzoeksopnamen of werk voor een klant, en een werkwijze die elk van die bestanden naar een server stuurt voor één plaatje terug is lastig te verantwoorden.