PDB naar PDF omzetten

Deze pagina gaat over de Palm-database — de container die PalmOS-handhelds gebruikten en, het vaakst, de e-readers die erop draaiden. Is dat niet wat je hebt, dan gebruiken twee andere dingen dezelfde drie letters en hebben ze niets met elkaar te maken.

Een Protein Data Bank-bestand is een tekstformaat dat de driedimensionale structuur van een molecuul beschrijft; open het in een teksteditor en je ziet kolommen atoomcoördinaten. Een programmadatabase is een Visual Studio-debugbestand dat gecompileerde code terugkoppelt aan broncode, en het staat naast een uitvoerbaar bestand. Geen van beide zet zinvol om naar een document.

Open het bestand in een gewone teksteditor. Zie je leesbare kolommen met getallen en elementsymbolen, dan is het een Protein Data Bank-bestand. Zie je binaire ruis met hier en daar een leesbaar woord aan het begin, dan is het een van de andere twee.

Herkomst legt de rest sneller vast dan inspectie. Een bestand van een handheld, een Palm-syncmap of een back-up van een computer uit de jaren 2000 is een Palm-database. Een bestand in een build-uitvoermap naast een .exe of .dll met dezelfde naam is een debugdatabase, en die verwijderen kost niets tenzij iemand die build aan het debuggen is.

De Palm-database is een wikkel: een kop, een lijst records, en daarin wat de toepassing ook maar besloot erin te zetten. Wat het bestand daadwerkelijk bevat wordt aangegeven door een vier-teken creator- en typecode in de kop, dus twee PDB-bestanden kunnen totaal verschillende dingen zijn.

Dat is waarom "hoe open ik een PDB" geen enkel antwoord heeft. Een adresboek, een memo-opslag, een spelbestand en een e-book zijn allemaal geldige Palm-databases, en de enige manier om te weten welke je hebt is de typecode lezen of weten waar het bestand vandaan komt.

De PDB-bestanden die overleven zijn overwegend boeken, want PalmOS was het eerste bruikbare e-leesplatform. Twee toepassingen zijn verantwoordelijk voor de meeste: eReader, de meest voorkomende, en Mobipocket, dat de Palm-container gebruikte voordat Amazon het bedrijf kocht.

Dat tweede feit is het nuttige. Een Mobipocket-PDB is een MOBI in een Palm-wikkel, dus tools die MOBI lezen lezen het vaak rechtstreeks, en het omzettingspad is identisch aan het omzetten van een MOBI. Een eReader-PDB is anders gebouwd en heeft een tool nodig die het specifiek begrijpt.

Boeken gekocht bij de eReader-winkel waren beveiligd, en het schema was ongebruikelijk: de sleutel werd afgeleid van de naam en het creditcardnummer van de koper in plaats van een activatieserver. Destijds was dat een bewust vriendelijk ontwerp — geen account, geen activatie.

Het is beter oud geworden dan de meeste DRM, om precies die reden, en de praktische situatie nu is nog steeds lastig. Er openen vergt gegevens van een aankoop van vijftien of twintig jaar geleden, op een kaart die zeker verlopen is. Heb je die gegevens, dan bestaan er tools; zo niet, dan is het boek niet terug te halen.

Erg weinig. Deze boeken waren gemaakt voor handhelds met een 160 bij 160 pixel grijswaardenscherm en nauwelijks rekenkracht, dus de opmaak was minimaal van meet af aan, en wat bestaat is vaak specifiek voor één leesprogramma.

Het gevolg voor de omzetting is geruststellend: er valt niet veel te verliezen. Tekst en hoofdstukstructuur komen mee; iets uitgebreiders zat er waarschijnlijk toch al niet in.

EPUB is het juiste algemene antwoord voor een boek dat je wilt lezen. Het is een open standaard, elke huidige e-reader accepteert het, en het behoudt de herstroming die tekst laat schalen naar een scherm.

PDF verdient zijn plek voor afdrukken en voor een vaste archiefweergave. En voor de niet-boek-databases — memo’s, adressen, notities — is het eerlijke doel geen document maar platte tekst of CSV, geëxtraheerd door een tool die voor die toepassing geschreven is.

Als de handheld nog werkt, is dat niet waar de data leeft. Palm-synchronisatiesoftware schreef de databases naar een map op de gekoppelde desktopcomputer, meestal onder een gebruikersnaam in de Palm-map, en die map is het complete archief.

Kopieer hem in zijn geheel en werk vanuit de kopie. De hardware, het dockingstation, de seriële of USB-driver en de synchronisatiesoftware zijn vier dingen die tegelijk moeten werken, en elk is inmiddels tien jaar uit ondersteuning.

Het PalmOS-platform stopte in 2010. Niets schrijft deze bestanden meer, geen huidig toestel leest ze, en de software die de container begrijpt wordt onderhouden door vrijwilligers met eindige interesse. Een formaat waarvan de betekenis afhangt van een viertekens code geregistreerd bij een bedrijf dat niet meer bestaat, is een formaat waarvan de inhoud giswerk wordt.

Een bestand dat nu opduikt kwam van een oude machine, een back-upschijf of een geërfde computer, en is bijna zeker de enige kopie. Omzetten naar iets open terwijl een tool het nog begrijpt is de hele les hier, en die geldt voor meerdere formaten die nu nog permanent aanvoelen.