MOV naar AAC omzetten

Dat is de hele reden dat dit paar bestaat. QuickTime is het masterformaat van omroep en reclame: een bureau levert MOV, een postproductiehuis stuurt MOV, het invoerdocument van een zender beschrijft MOV, en de beeldspecificatie gaat over ProRes-profielen en kleurbereiken. De audioregel eronder is meestal maar één woord.

Het probleem is dat dat ene woord dubbelzinnig is. AAC is een codec, geen bestand, en kan geleverd worden als losse stream, in een M4A, in de MP4 die het beeld draagt, of als spoor in de MOV die je al hebt. Alle vier heten eerlijk «AAC-audio», en maar één ervan is wat deze pagina schrijft.

Het is een elementaire stream in ADTS-framing: de gecomprimeerde audioframes, elk met een klein kopje met de samplefrequentie, kanaalindeling en het profiel, achter elkaar zonder iets eromheen. Er is geen index, geen metadatagebied, geen duurveld en geen plek voor een titel.

Die afwezigheid is het ontwerp. Een stream is bedoeld om vanaf elk punt gelezen en oneindig aangevuld te worden, precies wat een segmenteerder, een uitzendencoder of embedded firmware nodig heeft. Daarom schatten spelers ook de duur en spoelen ze bij benadering: niets in het bestand zegt hoe lang het is.

Noemt de specificatie ADTS, een elementaire stream, een transportstream of een segmenteerder, dan is dit het bestand. Noemt hij een bitsnelheid en kanaalindeling zonder iets over een container, dan is dit waarschijnlijk nog steeds zo.

Staat er «AAC 192 kbps stereo» in een lijst naast een beeldspecificatie, dan bedoelt men vrijwel zeker het audiospoor in het leverstuk, geen los bestand — een losse .aac komt terug. Staat er M4A, of wordt een container genoemd, gebruik dan de M4A-route, die een bestand oplevert met een duur, een index en plek voor een naam.

Een MOV-master bevat vaak al AAC, en het zou redelijk zijn te verwachten dat de stream ongewijzigd wordt overgenomen. Dat gebeurt niet. De audio wordt gedecodeerd en opnieuw gecodeerd, wat een tweede generatie lossy compressie legt op iets dat in de eerste al goedgekeurd was.

Voor een werkbestand is dat prima. Voor een leverstuk is het een vraag waard, want «de audio zoals goedgekeurd» en «een AAC-codering van de audio zoals goedgekeurd» zijn verschillende beweringen. Telt de exacte stream, exporteer dan vanuit het systeem dat de master maakte.

Het beeld is de reden. Omroep- en reclamemasters zijn ProRes, en geen browser biedt een ProRes-decoder, dus de omzetting stopt met de melding dat niets in het bestand omgezet kon worden.

Dat is een decoderprobleem, geen defect, en een goede indicatie welke bestanden hier passen. Het werkt op de H.264- of HEVC-versies die voor beoordeling circuleren; het werkt niet op de ProRes-master op de gedeelde schijf. Daarvoor hoort de audio-export in de toepassing die hem kan openen.

De instelling biedt drie banden in plaats van een veld, en ze vertalen naar 96, 128 en 192 kilobit per seconde. De encoder rondt naar een set toegestane snelheden, dus een tussenliggend verzoek belandt op de dichtstbijzijnde.

Noemt je specificatie een snelheid, controleer dan de uitvoer in plaats van aan te nemen. Een document dat 320 kilobit AAC vraagt, kan hier helemaal niet voldaan worden; een dat 128 vraagt wordt precies door de gebalanceerde band gehaald.

Een ADTS-bestand bevat precies één audiospoor, dus een master met een stereomix, een muziek-en-effectenspoor en een audiobeschrijvingsspoor levert alleen het eerste van de drie op. Bij een omroepleverstuk is dat een significante omissie, en het gebeurt stilzwijgend.

Alles buiten de audio verdwijnt ook: het beeld, het tijdcodespoor, ondertitelsporen en alle metadata die de master droeg. Vereist de levering meer dan één audiospoor, dan kan deze pagina dat niet leveren.

Een packager voeden die hem voor HLS gaat segmenteren. Audio geven aan een hardware-encoder of uitzendketen die ADTS leest en containers weigert. Een decoder in firmware testen. In al die gevallen is de afwezigheid van een container precies wat vereist wordt.

Waar het niet voor bedoeld is: iemand die het bestand gaat openen. Een .aac speelt af in VLC en wordt geweigerd door verrassend veel gewone software, toont geen naam, en meldt mogelijk een verkeerde duur. Is de ontvanger een mens, zet dan om naar M4A.

De hele omzetting draait in dit tabblad, op je processor, met codecs die het besturingssysteem al aanbiedt. Er wordt niets met de master verstuurd, wat het netwerktabblad bevestigt tijdens een omzetting.

Bij niet-uitgezonden werk is dat geen luxe. Reclamemasters, embargomateriaal en alles onder een geheimhoudingsovereenkomst horen niet door een converter uit een zoekresultaat te gaan. Het gratis plafond van 100 MB betekent dat dit past bij reviewkopieën, niet bij masters.