Wat is een RAF-bestand?

RAF is een container: een omhulsel voor stromen die door iets anders zijn gecodeerd. Het bewaart een raster van beeldpunten, dus het wordt zacht zodra je het verder vergroot dan zijn eigen resolutie. Het wordt gebruikt voor fotografie en bewerken.

De extensie is .raf en de volledige naam Fujifilm Raw. Allebei zeggen ze minder dan wat het bestand kan bevatten, en daar gaat de rest van deze pagina over.

Fujifilm bracht het in 2000 uit. Het komt uit camera’s van Fujifilm X-series and GFX bodies.

De leeftijd is om een praktische reden interessant: hoe ouder een formaat, hoe meer programma’s de tijd hebben gehad om het te leren.

Hem lezen buiten de eigen software van de leverancier leunt op het werk van andere mensen, meestal door te kijken en niet door documentatie. Dat gaat meestal goed en soms niet, en dat is precies de reden om te converteren wat je wilt bewaren.

RAF bewaart zijn inhoud precies. Opnieuw opslaan verandert niets, dus je kunt het zo vaak openen, bewerken en wegschrijven als je wilt zonder dat er schade opstapelt — en dat is wat er een werkformaat van maakt in plaats van een afleverformaat.

RAF heeft nergens plaats om doorzichtigheid vast te leggen. Wat in de bron doorscheen wordt bij het converteren met een egale kleur gevuld — wit, tenzij er iets anders gekozen wordt.

Tot 14 bits per kanaal. Het kan werken in RGB.

Meer dan acht bits per kanaal is wat een verloop ervan weerhoudt om bij het bewerken in stappen uiteen te vallen: het telt in een werkbestand en bijna nooit in een afgerond bestand.

Adobe Lightroom, Capture One en darktable lezen het, en de meeste programma’s van dezelfde soort ook.

Als een bestand niet opengaat ligt het zelden aan het formaat — vaker is het programma ouder dan het formaat. Converteren naar iets ouders is de betrouwbare weg eromheen, en daarvoor is de rest van deze site bedoeld.

Geen enkele browser leest het.

Dat is veruit de meest voorkomende reden om het te converteren: niet dat het formaat slecht is, maar dat de plek waar je het bestand wilt tonen het niet kan lezen.

RAF kan de EXIF-gegevens, de XMP-gegevens en de GPS-coördinaten bevatten.

Over de GPS-coördinaten is het de moeite waard even na te denken voordat een bestand ergens heen gaat: ze vertellen waar de foto is gemaakt, en vrijwel niets wijst je erop dat ze er nog in staan.

RAF is bedoeld om te openen en te wijzigen. Houd het bestand in dit formaat zolang het werk loopt, en exporteer eruit wanneer er een afgeronde versie nodig is.

De terugkerende klachten: programma’s tonen vaak een ingebouwde voorvertoning in plaats van de echte gegevens en buiten het eigen terrein is de ondersteuning ongelijk.

Niets daarvan is een reden om het formaat te mijden. Het zijn de dingen die je beter kent voordat een ervan je verrast, en dat is een andere en een nuttigere bewering.

RAF is wat Fujifilm-camera’s in raw schrijven — de X-serie, de GFX-middenformaattoestellen en de oudere FinePix-modellen. Zoals elke fabrikant-raw bevat het de sensormetingen vóór interpretatie, en anders dan elke andere fabrikant-raw is de sensor eronder niet gerangschikt zoals de rest van de industrie dat doet.

Dat is geen marketingonderscheid. Het verandert wat software met het bestand moet doen, en het is de reden dat RAF bekendstaat om inconsistent renderen tussen programma’s, terwijl ARW en NEF dat niet doen.

Vrijwel elke digitale camera gebruikt een Bayer-filter: een herhalend blok van twee bij twee met rood, groen, groen en blauw. Demozaïekalgoritmes zijn dertig jaar lang rond dat patroon gebouwd.

Fujifilms X-Trans gebruikt in plaats daarvan een patroon van zes bij zes, met een onregelmatiger schikking van dezelfde drie kleuren. Het doel was de moiré te onderdrukken die het regelmatige Bayer-raster geeft op fijn herhalend detail. De ruil is dat geen bestaande demozaïekcode van toepassing was.

Jarenlang meldden Fujifilm-fotografen dat fijn gebladerte er vreemd uitzag in Adobe-software — bladeren en gras die op pixelniveau vervaagden tot geschilderde vlekken, wat de gemeenschap het aquareleffect noemde. Het verscheen niet in Capture One of Fujifilms eigen converter.

Het was een demozaïekprobleem, geen sensorprobleem: Adobes verwerking van het X-Trans-patroon deed het slecht bij hoogfrequent organisch detail. Adobe verbeterde het aanzienlijk, maar het is waarom veel Fujifilm-fotografen uit gewoonte een andere converter gebruiken.

Omdat X-Trans een eigen codepad vereist, verwerkt software die ARW en NEF prima leest RAF soms slecht of helemaal niet. Kleinere viewers en oudere editors missen ondersteuning of leveren zichtbaar slechtere resultaten.

Ziet een RAF er verkeerd uit in plaats van gewoon onbewerkt, probeer dan een tweede programma voordat je iets over het bestand concludeert.

Fujifilms filmsimulaties — Velvia, Astia, Classic Chrome, Acros — zijn de belangrijkste reden dat veel mensen deze camera’s kopen. Ze worden toegepast wanneer de camera een JPG produceert, en vastgelegd in de RAF als instelling in plaats van in de sensordata gebakken.

Een RAF geopend in Fujifilms eigen software of Capture One toont de gekozen simulatie; geopend in iets dat de tag negeert toont het een vlakke conversie. Het bestand is niet fout — de interpretatie is simpelweg niet toegepast.

Recente Fujifilm-toestellen bieden drie instellingen. Ongecomprimeerd is het grootst zonder voordeel buiten compatibiliteit met oudere software. Lossless compressed levert een identiek beeld op de helft van de omvang en is de verstandige standaard.

Lossy compressed is nog kleiner en gooit data weg, te vermijden tenzij kaartruimte de bindende beperking is. De nieuwste optie is meestal degene die oudere software niet leest.

Elke RAF bevat een volledige JPG-preview met de filmsimulatie en de verwerking van de camera toegepast. Dat is wat een bestandsbrowser als miniatuur toont.

Het is ook een echte nooduitgang. Is een camera te nieuw voor je software, dan geeft de ingesloten JPG een bruikbaar beeld op volledige resolutie terwijl de raw op ondersteuning wacht.

Cameramodel en serienummer, objectief, brandpuntsafstand, diafragma, sluitertijd, ISO, de exacte datum en tijd, de filmsimulatie, en de dynamisch-bereikinstelling. Locatie als de camera met een telefoon gekoppeld was.

Weinig hiervan overleeft omzetting naar JPG of PNG zoals mensen verwachten. De belichtingsvelden komen meestal over, de locatie hangt af van het gereedschap.

Om te delen of af te drukken: JPG op hoge kwaliteit. Voor verder werk buiten een raw-editor, of waar elke pixel moet overleven: PNG of TIFF. Is de filmsimulatie de look die je wilt, converteer dan vanuit software die hem toepast.

Bewaar de RAF hoe dan ook. Het omgezette bestand heeft de witbalans, tooncurve en simulatie permanent vastgebakken, en geen van die keuzes zijn achteraf te herzien.